Sadece çocuğun kayıtsız şartsız bir sevgiye ihtiyacı vardır. Böyle bir sevgiyi de yalnız çocuğa verebiliriz. Bu sevginin çocuğa verilmesi lazım. Bize emanet edilen çocuğu sevmeliyiz; ne yaparsa yapsın. İster ağlayıp bağırsın, gülücükler dağıtsın, onu öylece olduğu gibi kabul edip bağrımıza basmalıyız.
Yaşamımızı anlamamıza yarayacak olan anahtarları ortadan kaldırdığımız zaman bunalımların nedenleri -ve acıların, hastalığın, şifa bulmanın da nedenleri- bizim için bir sır olarak kalmak zorundadır.