İnsan kendi eksikliğinde boğulmamak için başkasının eksiklerini bulur ve ona tutunur, ellerinin boş olması bu dendir, benim ellerimde kayıp parçam var taya, ben dua ederken ellerimi bu yüzden açıyorum, o parça bu dünyada da düşebilir, diğer tarafta da,
ölmeden önce ölünüz derdiniz sizler, biz de öyle diyoruz lakin devamında mecburi bir gülümseme ile sünepeliğe gark oluyoruz, ölmeden önce ölmek için bile ölmeden önce yaşamak gerekiyor taya, işte onu beceremiyoruz, kederli güvercinler gibi aynı olukta ömür tüketiyoruz,