Ben, kapitalist toplumun gelişmesinin son aşamalarında, parçalanma çağına doğru, şehirlere kapanıp doğadan kopmuş insanların tekdüze çalışmayla büyük salgınlar karşısında bitkin düştüğü, zayıfladığı ve kayıtsız hale geldiği o zamanları okudukça daha çok ürperiyorum.
Talat böylesi rakamları dosdoğru aklında tutardı, "Çünkü bunlar rakam değil, hakikat" derdi, "Binlerce kişi ölmüş diyemezsin. 1.283 kişi demek, 1.283 öykü, 1.283 hayat, 1.283 gelecek demektir.
Ne kadar mahcur bakıyorsun! Sanat, zamanlarüstüdür Nafiz. Bugün almazsın karşılığını. Bugün meydana getirdiğinle, bir gün birine karşılık beklemeden bir şey vermiş olursun. İnsanlık mirası gibi bir şey...