Hatice Gök

İki kirpiğimin arasında saklıyorum her şeyi. Nasıl incitiyor beni bu temsil. Hiçbir şeyde gerçeklik aramıyorum.
Sayfa 213·Kitabı okudu
Reklam
Annemin elini en son ne zaman tuttuğumu hatırlamıyordum. Ne tuhaf,çocukken bırakmaktan ölesiye korktuğun eli,büyüdüğünde tutunca garipsiyordun. İnsan büyüdükçe elini çekiyordu annesinden.
Sayfa 132·Kitabı okudu
Evsiz yaşayamayan sadece insanlar değildir,evler de insanları olmadan yaşayamaz.
Sayfa 122·Kitabı okudu
Görünüşe göre her ölümden sonra,her doğumdan sonra olduğu gibi,dünya yeniden başlıyor.Öyle olaylardan sonra kişisel takvimimiz değişiyor ve yeni Çağlar açılıyor.
Sayfa 106·Kitabı okudu
İnsan söyledikleri kadar değil söylemedikleri kadardı.
Sayfa 41·Kitabı okudu