‘İnsan ne kadar da anlaşılmaz ama bir o kadar da anlaşılır bir varlık, ona ayna olacak biri olduğunda.’ dedim kendi kendime kitabı okuduğum süre boyunca. İnsanın davranışlarının her birinin altında yatan bir sebep var. O sebepleri görmek, korkularını ve zaaflarını fark etmek, neyi ne için yaptığını bilmek içinse çoğu zaman bir aynaya ihtiyacı var. Bu kitaptaki hikâye bunu çok güzel destekliyor. Rüyalarla yapılan bir terapi hikâyesinin anlatıldığı bir kitap fakat rüyaları terapist değil de danışanın kendisi yorumluyor aslında. Rüyalarında gördüğü her bir karenin ya da eşyanın bir anlamı var insan için. Her bir rüya insanın kendisine dair bir iz taşıyor ve kitapta genel olarak bu tema işlenmeye çalışılıyor. Bu açıdan çok başarılı buldum ve gerçekten rüyalara olan bakış açımı değiştirdi. Onun dışında kitapta dikkatimi çeken en önemli şeylerden biri erkekle kadının celal ve cemal yönlerine yapılan vurgulardı. Allah’ın her bir esmasının bizde bir yansıması var. Bu yansımaların kimi daha az, kimiyse daha baskın. Kadında baskın olan cemal iken, erkekte baskın olan celaldir. Kadın kendindeki cemali yanlış algıladığında ve onu yanlış bir yere konumlandırdığında ya da erkek kendindeki celali yanlış algıladığında ilişkide dengeler bozuluyor ve orada bir güç savaşı başlıyor. Hâlbuki celal ve cemalin birbirini tamamlaması gerekiyor. Bu yüzden evliliğe dair de birçok açıdan farklı bakmamı sağladığını söylemeliyim. Özellikle bu çağın kadına dayattığı ‘güçlü olmalısın’ düşüncesine karşı bakış açımı da fazlaca etkiledi açıkçası. Genel olarak kitap hakkındaki yorumlarım bunlar, psikolojiye ilgisi olan herkese gönülden tavsiyemdir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Muhyiddin Şekur’un tasavvufla tanıştıktan sonraki hikayesini okuyoruz kitapta. Bir şeyhe intisap ettikten sonra değişen hayatını ve yaşadıklarını anlatıyor aslında. Beni en çok etkileyen kısım, yaşadığı her şeyi Allah ile bağ kurmak için bir vesile olarak görmesiydi. Her ne olumsuzluk yaşarsa yaşasın hepsine hikmet nazarıyla bakıp Allah’ın ona öğretmek istediği şeyi görebiliyor ve hayata da bu gözle bakıyordu. Kitaptan beklentim daha yüksekti aslında, biraz beklentimin altında kaldı. (Elimde olmayan sebeplerden ötürü kitabı bitirmem çok uzun sürdü, belki bunun da etkisi olabilir.) Buna rağmen tasavvufa ilgisi olanlara tavsiye edilebilir bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Bitmesin diye yavaş yavaş okuduğum ve yüzümde tatlı bir tebessümle bitirdiğim kitapların yeri bende hep ayrıdır, bu kitap da onlardan biri oldu. O kadar güzeldi ki büyük bir keyifle okudum ve neredeyse kitabın her satırını çizmek istedim :) Yazar bu kitapta içe dönük olmanın tıpkı dışa dönük olmak kadar normal olduğunu bazı serzenişlerle anlatıyor bize, işte tam bu yönüyle tebessüm ettiriyor aslında. Ama yalnızca bundan bahsetmiyor. Genel olarak insan olmanın hissettirdiklerinden, kırılmaktan, değişmek ve dönüşmekten yani yaşamın içinden bize sunduğu denemelerle bizi bize anlatıyor aslında. Bize kendimizi hatırlatan, içimize dönmemizi sağlayan yazarlar iyi ki var, kalemleri daim olsun.
Yazılanlar üzerine çokça durup düşündüren, yeri geldiğinde tebessüm ettiren, yeri geldiğinde üzen ve hatta acıyı iliklerinizde hissettiren bir kitap. İnsanı anlayan, insanı anlatan, acıyı, yaşamı, umudu böylesine güzel tasvir eden bir kitap okumamıştım daha önce. Tek kelimeyle müthiş bir kitaptı.
Normalde öykü okumayı pek sevmememe rağmen bu kitaba bir şans vermek istedim. Kitaptan beklentim çok yüksekti ama ne yazık ki beklentimi çok fazla karşılamadı. Kitap sekiz öyküden oluşuyor ve yalnızca iki öyküyü çok severek okudum. Korkuyu Beklerken Oğuz Atay'ın okuduğum ilk kitabı oldu ve zannediyorum iyi bir başlangıç olmadı benim adıma.
