Bu gidişle hiç bitmeyecek hayat içindeki bu göçebeligimiz!
Belki de hiçbir zaman yaşadığımız yerin yerlisi,sakini,mukimi hissedemeyeceğiz kendimizi. Çünkü aslında neyi beklediğimizi bilmiyoruz, sadece bulunduğumuz bu yerin
yabancılığını çekiyor ve bunu itiraf edemiyoruz kendimize
Kıymet bilen birisi olursanız daima her şey sizden esirgenir ama değer bilmez biri olursanız her şeyi önünüze sererler, çok yazık ama dünyanın kuralı bu.
Otuz sene kasap vitrini seyretmiş, lokma yiyememiş kedi gibi, otuz sene dünyayı seyrettim lokma yiyemeden, artık canım da bir şey istemiyor. Anlamadım, adam olmadım, herhalde daha da kırığım, ama artık bu vakit, o vakit değil, artık istemiyorum. Bazı şeyler düşünerek değil, üzülerek öğreniliyor.