Hatice Tunç
@haticetunc
Edebiyat burada bize yardım edemez.
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hep zıtların birbirini çektiği söylenir, ama bizimki daha çok ortaklıkların birbirini çekmesiydi, ve benim onda olduğu kadar onun da bende dikkatini çeken yüzlerce binlerce ortak nokta vardı aramızda. Ayrıca, yüzlerce binlerce ortaklaşa nefret ettiğimiz şey olduğu gibi yüzlerce binlerce de ortaklaşa sevdiğimiz vardı; bizi çoğu kere aynı insanlar çeker, aynı insanlar iterdi. Ama elbette bu kesinlikle her konuda aynı görüşü, aynı zevki paylaşıyorduk, aynı sonuçlara varıyorduk demek değil. Mesela o Madrid'i severdi, ben nefret ederdim. Ben Adriyatik'i severdim, o nefret ederdi falan filan. Ama Schopenhauer'i ikimiz de severdik, Novalis'i de, Pascal'ı da, Velasquez'i de, Goya'yı da, bu arada gerçi deli ama sanattan yana fukara El Greco'dan aynı yoğunlukla nefret ederdik
İnsanlarıın yüzde doksanı gibi ben de hep bulunmadığım yerde, az önce bırakıp kaçtığım yerde olmak istiyorum. Bu ölümcül çekim son yıllarda iyileşeceğine kötüledi, giderek daha kısa aralarla Viyana'ya oradan geriye Nathal'e, Nathal'den başka bir büyük kente, Venedik ya da Roma'ya gidip dönüyorum, ya da Prag'a gidip geliyorum. Şurası gerçek ki, kısa süre önce terk ettiğim yerle varmak üzere olduğum yer arasında sırf arabanın içinde otururken, evet sırf arabanın içindeyken mutluyum, araba yolculuğu sırasında mutluyum, varacağım yere vardığım an dünyanın akla hayale gelebilecek en mutsuz insanıyım, neresi olursa olsun varacağım yere varıyorum ve mutsuzum. Aslında dünyanın hiçbir yerinde rahat edemeyen, sadece bulundukları yerden başka bir yere doğru giderken, iki yer arasında mutlu olan insanlardanım.