“Görecek gözü olmayanlar için,” dedi kör adam, “Deccal’in yolları ağır ve çetindir. Onu beklemediğimiz zaman gelir; havarinin öne sürdüğü hesabın yanlış olduğundan değil, onun ustalığını Anlamadığımızdan.
Bana, insanın ömrünün yarısını geçince, görüşü kusursuz olsa bile, gözün sertleştiğini, göz bebeğinin uyum sağlayamadığını, birkaç bilginin elinci baharlarından sonra okuma yazma bakımından ölmüş gibi olduklarını açıklamıştı.
“Çünkü nedenler ve sonuçlar konusunda yargı yürütmek çok güç bir şeydir, kanımca bunun tek yargıcı Tanrı olabilir; kömür olmuş bir ağaç gibi apaçık bir sonuçla onu yakan Yıldırım arasında bir bağıntı kurmakta bile zorluk çekerken, kimi zaman sonu gelmez neden sonuç zincirlerinin izni bulmak, gökyüzüne değen bir kule yapmaya çalışmak kadar aptalca görünüyor bana.”
Kötülükten ancak kötülük çıkar. Bayağılık insan ruhunu öldürür. Elbette, çok gelişmiş milletler, kötülükten de bir şeyler çıkarıp, onu az gelişmiş milletlere ihraç etmek yolunu bilmektedirler.