Hayatımda hiç kimse bana bu kadar içini dökmemişti. Her hikâyeyi dalgaları yutan bir girdap gibi içiyordum, gerçi söylenenlerin yarısını pek anlayamıyordum…..
Benim için açık olan tek şey……
kederleriyle biraz nemli olsa da bana baktığında daima gülümseyen samimi gözleriydi.
Tek istediği, ben masallar anlatırken boynuma kıvrılıp uyumaktı. Benimle olduğu her an boğazımda bir şeylerin yükseldiğini hissediyordum, ona olan sevgimdi bu, öyle şiddetliydi ki bazen konuşamıyordum.