Havva Akdağ
@havvaakdag_
Ve insan en çok göğe vurgun. Sonra zifiriye. Şiire. Ve hep Allah'a...
8 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kitap çok ince herkesin kolaylıkla okuyabileceği ve kesinlikle okuması gerektiğini bir kitap . Biz yol bilir fakat yolda nasıl yürüyeceğimizi bilemeyiz, çevremiz bize her zaman yolu gösterir bizim yürümeyi bilmediğimiz çoğu zaman akıllarına gelmez işte bu kitap bu eksikliğimizi tamamlamak için çok iyi eser. Eser özellikle öğrenci kardeşlerimin çok işine yarayacak bir kitap. Gençlerle dediğine bakmayın aslında her yaş grubuna hitap eden bir kitap.
Reklam
İlim ve terbiye huyları değiştirmez, sadece örter. Kötü huylu bir insanı, ilmi ve tecrübî terbiye usulleri ile, dini ve ahlaki telkinlerle iyiliğe doğru bir dereceye kadar temayül ettirilebilir ve huyları üstüne bir astar çekip bunları gizleyebilirsiniz. Fakat değiştiremez ve kötü bir insana kötülük batağından çekip çıkaramazsınız. Terbiye ile değiştirdiniz sandığınız huylar, zaman ve yeri gelince saklı kalan bütün çirkinlikleri ile sırıtıp kendini meydana vururlar.
Ramazan'ın son on gününde minareleri, "Elveda Ey Şehr-i Ramazan!" mahyâsı asıldığında ya da yanık sesli hafızların, "Elveda Ey Şehr-i Ğufran" ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hâli tutar; ihtiyar ağlar, kadın ağlar, çocuk ağlar, köy ağlar,şehir ağlardı. Hafızların mukâbelelerinin, vâizlerinin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında, buruk bir sesle, "Bugün de gitti..." derdi âile büyüğü.Son iftarda gözler dolar;
herkes," Seneye yâ nasip..." der; fakat kimse " Bu yıl Ramazan bitti." diyemezdi.Son teravihte câmiler, içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü. Ramazan'a "elveda" demek kutlu bir insanı Âhiret'e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere... Tahammülü de telaffuzda zordu... Vâiz, Ramazan'la câmiye gelen berekete; çocuk,sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine; kadın çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyin zarafetine ağlardı. "Elveda" ile başlayan cümleler mahyâcının elinde okuyanların ise boğazında düğümlenirdi.
