Ben onu görmeden evvel hayatın manasını bilmiyordum, bulamamıştım.Şimdi görüyorum ki, o da bensiz yaşayamayacak...
Birbirimize rastlamadan evvelki hayatımız sahiden birbirimizi aramaktan başka bir şey değilmiş...
Ne aradığımız bilmeden aramak...
Hiçbir şey anlamıyorum, bilmiyorum, yapamıyorum, işe yaramamaktan tükeniyorum.Günlerce hiçbir şey yaşayamıyorum, tanıdık bir yüzü görmüyorum; binlerce insanın arasında yapayalnız olmanın ne anlama geldiğini bilemezsin.
Nedenini bilmiyorum, ama artık ders çalışamıyorum, hissizleştim, buradaki hiçbir meslek beni çekmiyor, çünkü bu korkunç ve boğucu yalnızlık duygusundan kimse beni çekip çıkarmıyor...