Bizim, dünyanın yararsız bulduğu türden insanlar olduğumuzun farkına varmıştım. Gerekli hiçbir şey yapmıyorduk, önemli fikirler, yaşamsal nesneler veya besin üretmiyorduk, arazileri ekip biçmiyorduk, ekonomiyi beslemiyorduk. Garip hariç, ürememiştik bile, adı Siyah Palto da olsa, en azından onun bir oğlu vardı. Bugüne kadar dünyaya yararlı bir şey sağlamamıştık. Bir şey keşfetmemiştik. İktidarımız yoktu, küçük mallarımızdan başka bir kaynağımız yoktu. İşimizi yapmıştık, ancak bu kimse için bir önem taşımıyordu. Ortadan kaybolsak, hiçbir şey değişmezdi. Kimse de fark etmezdi.