Gerçekten sevdiğim pek az insan var;hele saygı duyduğum daha az insan var. Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor;her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı,duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.
Hayatı olduğu gibi kabul etmeli ve ona ne bir şey ilave etmeli,ne de ondan bir şey eksiltmeli…Bazı şeyler vardır,canımızı sıkar;”Bu neden böyle?Böyle şeyleri dünyadan kaldırmalı!” deriz.Bazı şeyler de mevcut değildir. İçimizden,bunların olmasını ister,hatta bu uğurda çalışırız. İkisi de saçma ve faydasızdır.İnsan dediğin mahluk hiçbir şeyi değiştirmez.