Fyodor Dostoyevski “Kimse, seni sen olduğun için sevmeyecek; herkes seni, seni sevmenin onlara ne kadar yakışacağını düşündüğü için, yani kendileri için sevecek. Ve bu da demek oluyor ki insan böyle yaparak yine kendini sevecek. Sen hiç sevilmemiş olacaksın hikâyenin sonunda.”
Aslında ne başkasından ne de kendimden memnundum. Dünyanın şamatası beni afallatıyor, yalnızlık sıkıyordu; hiç şüphesiz yer değiştirmeye ihtiyacım vardı ve hiçbir yerde iyi hissetmiyordum.
Boş zamanlarımı tek başıma, özgürce geçirmeyi severdim, sürü halinde güdülmekten ve yüzlerce sesin hep bir ağızdan aynı şeyleri söylediği kalabalıklardan nefret ederdim.