Hacerus
@hcrrdmc
Yaptığım hiçbir şeyin hakkını veremeyerek emin olmayan adımlarla aynı yolları yürümeye devam ediyorum. Ya yolun sonunda iyi ki vazgeçmedim diyip yolumu seveceğim ya da yürürken kayboldum sandığım bir anda esas yolumu bulacağım.
52 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Kitabı okumadan önce hakkındaki yorumları incelemiştim. Genel olarak tüm dinlere eşit mesafede duran, dinleri tamamen öğretmesi mümkün olmasa da dinlerin temel düşüncelerini güzel yansıtan bir kitap olduğu yönünde yorumlarla karşılaşmıştım. Kitabı okumaya ilk başladığımda ben de aynı düşüncedeydim ta ki iyi bildiğimi düşündüğüm İslam ve biraz fikir sahibi olduğum Musevilik ve Hıristiyanlık kısımlarına gelinceye kadar. Yazar tüm dinleri güzel yönlerden görmeye çalışmış bu şekilde aktarmaya çalışmış ve sanıyorum bu nedenle de İslam'ı tamamen tasavvufla anlatmayı uygun görmüş. Ama tasavvuf benim gözümde İslam'ı tanımlamaktan çok uzak ve benim gözümde İslam doğru anlaşıldığı sürece yumuşatmaya ihtiyaç duyan bir din de değil ki nitekim bir kişi bir dinin değişikliklere ihtiyaç duyduğuna inanıyorsa inandığı mevcut olan din midir diye de sormak gerekir. Dolayısıyla içlerinde en hakim olduğum din olan İslam'ı benim gördüğümden o kadar farklı bir yerden anlatmıştı ki diğer dinlerle ilgili olarak da ne kadar doğru bir açıdan baktığına dair şüphelerim oluştu. Yine bir miktar bilgi sahibi olduğum Musevilik ve Hıristiyanlık'ta da soruları yanıtlamaktaki eksikliğini görünce bu kitabın dinler hakkında bilgi edinmek için iyi bir kitap olmadığına kanaat getirdim. Öte yandan dinlerin birbirleriyle buluştuğu noktaları ayrı dinlerden insanların birbirlerine sevgiyle ve saygıyla yaklaşmasının güzelliğini aktarması bakımından güzel mesajlar taşıyan bir kitaptı. Anlatımdan söz edecek olursak da çok soyut kalan cümleler sebebiyle sanırım biraz da çevirinin etkisiyle bence akıcı olmayan bir kitaptı. Sanıyorum yazar da bunu fark etmiş olacak ki aralara konuyla alakasız olaylar serpiştirmiş. Olaylar da en son aman önyargılı olmayına bağlanıyorsa da yine de dinlere eşit bir bakış sunma güdüsünü
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her şeden önce hikaye Ankara'da geçiyor ve bu kitabı okumak Ankara'yı çok özlediğim şu günlerde beni çok mutlu etti. Kitapta dönüp dönüp okumak istediğim çok sevdiğim cümleler buldum bu da beni çok mutlu etti. Ama gel gelelim hikayede bir yavanlık, beni edebi bir eser okuyormuş gibi hissettirmeyen bir hal, rastgele birinin günlüğünü okuyormuşluk hissi ama bu rastgele kişi de ya biri okursa diyerek yazmış gibi. Sonuç olarak kitabı sevdim ama kitap güzel olduğu için değil de güzel anılarımı hatırlattığı için sevdim sanırım. Okuyan bi şey kaybeder mi, zaman kaybı denilebilecek bir kitap mı? Asla. Peki okumayan bir şey kaybeder mi? Onun da cevabı asla.
Kitap, ismini çokça duyduğumuz Tanrı parçacığının aslında ne olduğunu, Tanrı'nın varlığının ya da yokluğunun bir delili olup olamayacağını, bilim dünyası için neden bu kadar önemli olduğunu sade ve anlaşılır bir dille anlatıyor. Az sayfalı bir kitap olması bilimsel okumalar yapmaktan çekinen biri olduğum için beni cezbetti ama dili o kadar anlaşılırdı ki sayfa sayısı bunun on katı kadar olsa da okurdum dedirtti. Bir şeyleri gerçekliğinden saptırmadan, olduğu gibi anlatan kitapları seviyorum, bu kitabı da sanırım bu yüzden çok sevdim. Okuduğum ilk Caner Taslaman kitabıydı ama son olmayacak!
Kitap benim daha önce hiç okuma yapmadığım bir türdeydi. Bir mikro tarih eseriymiş. 16. yüzyılda yaşamış bir değirmencinin düşünceleri yüzünden engizisyon tarafından yargılanışı, değirmencinin kendini savunuşu ve izah edişi mahkemede tutulan tutanaklar sayesinde bize aktarılmış. Bir olay üzerinden bir döneme ve bir topluma ışık tutulmuş. Kitabı çok sevdim ve bu türde başka okumalar da yapmak isterim.
Kitabın üslubu hakkında vs yorum yapmanın mantıklı olacağını düşünmüyorum çünkü yazarın yorumları minimum seviyedeydi çoğunlukla değirmencinin kendi cümlelerine yer verilmişti yine de okunabilirliği açısından bir yorum yapmam gerekirse benim için okuru içine çeken bir kitaptı.
Ben kitabı daha çok kendi toplumumuzla kıyaslayarak okudum. Kitabı okurken sık sık "Bizden daha farklı düşünen insanlara nasıl bakıyoruz?" sorusu canlandı zihnimde. Beni düşünmeye sevk eden, zihnimde şimşekler çaktıran bir kitap oldu. Tavsiye ederim.
Kelebek etkisi: Dünya'nın bir yerinde kanat çırpan bir kelebeğin yarattığı ufak esintinin başka bir yerde bir kaosa sebebiyet verebileceğini anlatan bir teori, her şeyin birbiri ile ilintili oluşunu açıklar.
Bu kitapta da Tolstoy kelebek etkisi teorisini destekler şekilde uzun bir olaylar silsilesi koyuyor önümüze. Bir liselinin 3 rublelik bir borcu kapatmak için sahte kupon hazırlayarak kendince küçücük bir uyanıklık yapmasıyla başlayıp insanların katil olmasıyla, maktul olmasıyla, aziz olmasıyla, günahkar olmasıyla, tövbekar olmasıyla devam eden uzun bir olaylar zinciri kuruluyor. Tüm bunların içinde en baskın fikir, yaptığımız en ufak işlerde bile bir şeylere sebep olduğumuzun bilincinde olmamız gerektiğiydi. Üzerinde durulan bir diğer konuysa bugün kiliselerde yaşanan dinin Hristiyanlık'ın bozulmuş bir versiyonu olduğu gerçek Hristiyanlık'ın insanları iyiliğe yönelttiğiydi.
Kitapta geçen çok fazla isim ve çok fazla olay benim için biraz yorucuydu yine de olayların sürekli olarak birbirine bağlanışı akıcılığın kitap boyunca sürmesini sağlıyor. Güzel mesajlar da içeriyor ama mutlaka tavsiye edilecek kadar mükemmel bir kitap olduğunu da söyleyemem.
