Intermezzo okurken fark ettim ki, insanlar konuşmuyor sadece birbirlerinin yörüngesinde dolanıyorlar. Sözcükler havada asılı kalıyor, kimse gerçekten dokunamıyor kimseye. Yazar o mesafeyi öyle iyi yakalamış ki kitabı değil insan ilişkilerinin kırılgan yapısını okuyormuşum gibi hissettim. Sanki sayfaların arası sessizlikle dolu ama o sessizlikten kaçamıyorsun.