Heget
@heget
***
Sapere Aude!
“Yalnızca bizi ısıran ve bizi sokan kitapları okumalıyız, içimizdeki donmuş denizi kıran balta olmalı onlar.”
Franz Kafka
"Çoğunlukla bir kitaptan kurtulmak ona sahip olmaktan daha zordur."
Kağıt Ev
***
180 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
--- Bu inceleme ufak tefek (belki de büyük) 'spoiler'lar içerebilir arkadaşlar. Sonra demedi demeyin:)---
Türkiye'de henüz herhangi bir Hasan Ali Toptaş kitabı okumamış 8 kişiden biri olarak, gerçek bir baskı ve endişeyle açtım kitabın kapağını...
Artık bu buluşma gerçekleşmeli, ben de ortamlarda herkes gibi Hasan Ali Toptaş konusu açıldığında üzerine bir çift söz söyleyebilmeli, 'Türkçe'yi çok akıcı kullanıyor', 'betimlemeleri harika', 'ne kadar duru bir dili var' gibi kalıplar kullanarak kendimi ifade edebilmeliydim...
İşte bu şartlarda başladı okuma süreci ve haliyle ilk sayfalar baya zor geçti benim açımdan. Hatta itiraf etmem gerekir ki, anlatıcı, eşine babasının yaşadığı problemin gerçek nedenini ilk kez anlatırken kitabı yarıda bırakmayı dahi düşündüm. Yeni bir Zülfü Livaneli vakası mı yaşayacaktım yoksa? Hasan Ali Toptaş da mı asıl konuya odaklanıp geriye kalan detayları çalakalem yazan bir yazardı? Çünkü kitaptaki çiftin 5 yaşında çocuğu olduğuna göre minimum 6-7 yıldır evli olmaları gerekiyor. Bunun bir de flört dönemi var tabii... Hadi biz yine de 6 yıl diyelim... Yahu bir insan 6 yıl boyunca babasının neden tek bacağının olmadığının gerçek sebebini karısına anlatmaz mı? Bunun hiç gerçek hayatta bir karşılığı var mı sizce?
Hayır Aziz Amca'nın bacağı uyuşturucudan falan kesilse hadi, bir nebze anlarım durumu. Adam şoför yahu; kaza yapmış ve bacağı kurtaramamışlar. Herkesin başına gelebilecek bir durum. Ortada bir gizem falan da yok. O zaman neden 6 yıl boyunca karına anlatmazsın ki?!
Konuyu bu kadar uzatmış olmamı garip karşılayabilirsiniz ama bence önemli bir konu. Çünkü okuduğum kitapların ilk bölümlerinde bu tip durumlarla karşılaştığımda bir anda kitaptan kopup uzaklaşabiliyorum. Ancak bu sefer 'yarım bırak jokeri'ni kullanmak istemedim açıkçası.
Heget
Büyük yazar olmak için akıcı dil ve üç beş betimleme yeterli değil. Hasan Ali Toptaş tam bir hayal kırıklığı bu kitabıyla. Derinlikten yoksun, alelacele yazılmış, kurgu hatalarıyla dolu bir kitap. Eşiyle diyaloğu konusunda ben de aynı şeyi düşündüm. İnsan o kadar yıl böyle göz önünde olan bir konuyu eşiyle paylaşmaz mı?! Hasan Ali Toptaş biraz psikoloji, sosyoloji, felsefe okumalı. Baba karakteri işe yaramaz tembel adamın teki ama onu suni biçimde yüceltme çabası da çok kötüydü. Evin kapısını kapatan ağacı kesmemesi ulvi bir şey gibi anlatılmış ama insan o ağaç küçükken ileriyi düşünür ve yerini değiştirir. Araba merakı yüzünden ikide bir ortadan kaybolması ve sorumsuzluğu nedeniyle oğlunun ölümünden haberi olmuyor. Bu sorumsuzluk bile sanki çalışan fedakar baba ekmek parası peşinde olduğu için oğlunun cenazesini görememiş gibi anlatılmış. Böyle bencil, düşüncesiz, aklına estiği gibi davranıp sonunu öngörmeyen bir adamın "iyi baba" olarak sunulması da rahatsız edici. Daha çok şey vardı dikkatimi çeken; alıntılarla uzun bir inceleme yazmak lazım.