Hêja

Son trenin son vagonuna atlayıp uzaklaştım benliğimden Gecenin ayazına sarıldım Sisler arasında yıkılmış sokaklara, Döndüğüm virajlara birer kefen bıraktım Sağanak yağmurlara tutuldu çürümüş bedenim Faili meçhul gecelerden kalma günahlara mahpusum Zifiri gözlerinde
Reklam
“Her şey yitip gidiyor; evvelâ şiir, sonra uyku, sonra gün ve sonra gün içinde ve gecede daha ne varsa . . .” Ingeborg Bachmann
Xwe li ber barana te şil nakim êdî. Li vir demsal mirineke bê îman e. Aso naxuyên. ... Kendimi senin yağmurlarında ıslatamam artık. Mevsimlerde imansız bir ölümdür buralar. Ufuk gözükmüyor. Yehya Omerî
Kurdî
hestên min, bi tevayê qîrkirinan re birîndar bûn, di zemanê komkujiyan de di bîna mirinan de asê man... ~~~ duygularım, tüm katliamlarla beraber yaralandı, soykırım zamanlarında mahsur kaldı ölümlerin kokusunda... Fatma Savci
Kurdî
"Hiçbir şey anlamadım.Körmüşüm ben. Bütün göre­bildiğim kendimmişim.Girdiğim savaşlar benden gerçeği gizlemiş."
Reklam