Reklam
Ümit Yaşar Oğuzcan1000Kitap
bir büyük resim çiziyorum gökyüzüne, seyret
şu bulut ellerin işte, mutlu, serin, beyaz
ne güç bu rengi bulmak, bu rengi vermek sana
önce ellerin
ellerin bir duygudur anlatılmaz
gün olur hüzünlü bir musikidir duyduğum
ellerinde keman telleri, piyano tuşları
öyle bir yaşamaksın ki hiç yaşamamak
önce ellerin
önce ellerin sonra bu gözyaşları
dupduru yeraltı nehirleri gibi
öyle aydınlık gülüşün kadar
en uzak, o adsız ve kimselersiz,
o yitik yıldızda duyuyor musun?
bir stradivarius inler kendi kendine
yalnızlık duygusunun bireyin içine yerleşmesi çocuklukta başlar.
«aileye karşın, bilhassa arkadaş çevresine karşın, sonsuza dek yalnızlığa yazgılı olma duygusu.»