en uzak, o adsız ve kimselersiz,
o yitik yıldızda duyuyor musun?
bir stradivarius inler kendi kendine
yalnızlık duygusunun bireyin içine yerleşmesi çocuklukta başlar.
«aileye karşın, bilhassa arkadaş çevresine karşın, sonsuza dek yalnızlığa yazgılı olma duygusu.»
İktidar kanla beslenen bir organizmadır. kendisini yönetenleri güç kadar kötülükle de ödüllendirir.
ormanlara bakıyorduk, ağaç ağaç, çalı çalı, çiçek çiçek talan edilen…İnsanlara bakıyorduk, fedakarlığını yitirmiş, sevincini yitirmiş, sevgisini yitirmiş, umudunu yitirmiş, onurunu yitirmiş, kendini yitirmiş, zavallı bir topluluk..
sonunda bir gün daha cesur bir kadın ya da erkek çıkacak, bunlardan birini kandıracak, bu güzelim aşk da hiç yaşanmadan öylece kalacaktı.