İktidar kanla beslenen bir organizmadır. kendisini yönetenleri güç kadar kötülükle de ödüllendirir.
ormanlara bakıyorduk, ağaç ağaç, çalı çalı, çiçek çiçek talan edilen…İnsanlara bakıyorduk, fedakarlığını yitirmiş, sevincini yitirmiş, sevgisini yitirmiş, umudunu yitirmiş, onurunu yitirmiş, kendini yitirmiş, zavallı bir topluluk..
sonunda bir gün daha cesur bir kadın ya da erkek çıkacak, bunlardan birini kandıracak, bu güzelim aşk da hiç yaşanmadan öylece kalacaktı.
insan ruhunun yarası dikiş tutmaz.. aynı zamanda ruhun yarası,bedeninkinden daha etkilidir,daha ısdırap verici. bu acı o kadar güçlüdür ki, insan başka dünyalara dönüp bakamaz bile.
isterse bile yapamaz bunu..