İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı'nın, Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.
Bana biri, "İnsan neyle yaşar?" diye sorsaydı cevabım șu olurdu; "Neyle yaşayacağını bilemem ama ne olmadan yaşayamayacağını söyleyebilirim: Umut!"
Nietzsche der ki "Bir nedeni olan, her nasıl'a katlanır."