Helindar Akkar
@heliymer
Benim sâdık yarim kara topraktır..
Derler ya, insan asla doymak bilmez diye,yüzünü verseniz ille de astarını ister diye.Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir,oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri,onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu.
Iste kader hep böyle davranır bizlere, hemen arkamızdadır,omzumuza dokunmak icin elini çoktan ileri doğru uzatmıştır, bizlerse hâlâ,geçti gitti,gösteri bitti,yine aynı hikaye, diye homurdanıp dururuz.
Şimdi acının gerçekten ne olduğunu biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczane de dikiş attırmak değildi bu.Acı insanın birlikte ölmesi gereken şeydi.Kollarda,başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi..
Kımıldamadan, saatler boyu duvara bakıyordum.Çevremde konuşulduğunu işitiyordum. Her şeyi anlıyor,ama karşılık vermek istemiyordum.Konusmak istemiyordum.Göklere uçmaktan başka isteğim yoktu..
"Ağlama,küçük çocuk. O, göklerde."