Sezen.
@helliest
önce melek gibi gözlerime bakıp sonra terk et.
8 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
sessiz gecelerin içinde yankılanan bir fısıltı gibi, içimde büyüyen bir gölge gibi. her adımımda, her nefesimde acım bana eşlik ediyor; bazen bir ağırlık, bazen bir boşluk, bazen de hiç kapanmayan bir yara. insanlar kıyaslamaya çalışsa da benim acım bana özgü, benim varlığımın en derin parçası. onu saklamıyorum, çünkü onsuz ben eksik olurum. acım, beni hem tüketen hem de ayakta tutan bir hatırlatıcı. ben onunla düşüyor, onunla kalkıyor, onunla nefes alıyorum. ve biliyorum ki, ben acımla var oluyorum.
Reklam
eski bir defterin sararmış sayfaları arasında saklı kalan cümleler, yıllar sonra bile aynı acıyı taşır. yazının mürekkebi solsa da duygunun ağırlığı kalır. çünkü insan, en çok unutmak istediğini en derininde saklar. ve o saklı kalan, gecenin en sessiz anında yeniden fısıldar: hiçbir şey gerçekten bitmez.
her sabah aynı pencereye uyanıyorum. ışık değişmiyor, gölge hep aynı yerde duruyor. bir şeyin değişmesini beklemiyorum artık, belki de istemiyorum. elim hep aynı yere gidiyor, düşüncem hep aynı cümleye çarpıyor: “bir şey yapmam gerek.” sonra geçiyor. ama geçmek gitmek değil. o şey adı olmayan, sesi olmayan ama hep orada duran şey köşede sessizce bekliyor. ben çağırmasam da geliyor, ben istemesem de kalıyor. ve ben, her seferinde, yeniden başlıyorum. aynı yerden. sanki başka bir yer hiç olmamış gibi.