Heidegger insanlık için atom bombasından daha tehlikeli olan şeyin, kendini evrenin merkezinde sanan insanın “ her yerde kendini öne sürmesi “ olduğunu söyler. Bu, özneyi Varlık’ın önüne koymak, arabayı atın önüne sürmektir. Her yerde kendini öne süren insan, Varlık’la iddialaşır. Onu kendine benzetmek için ben-merkezli kurgular yapar. Varlık’ın ona “musahhar” kılınmasıyla yetinmez.
Bize çoğu zaman ihtiyaçlarımızın sonsuz olduğu söylenir. Oysa insanların ihtiyaçları değil arzuları sonsuzdur. Arzular ihtiyaç olarak kodlayan, tüketim ekonomisini esas alan kapitalizmdir.