Mahmut HELLİ
@hellimahmut
Müzisyen, Mühendis, Okur, Yazar
Eğer ben sevgiyle dolu akıl ve erdem sahibi bir varlıksam, bireysel bedensel zevklerimin tatmin hayatımın amacı ve anlamı olamaz. Gerçek hayat, hayvani hayatımı reddettiğim zaman başlar. 
Reklam
Tolstoy, ellili yaşlarında şöhretinin zirvesindeyken neden sorusunun başını çektiği bir kriz yaşar. Yazarlığı, şöhreti, mal varlığı, Toprakları, ailesi, dostları bir anda kendisini anlamsız görünür. Hayatında herkesin imrendiği bu kadar güzel şey varken hiçbirisi içindeki “neden” sorusuna tatmin edici bir cevap veremez. Sebebini bilmediğim ve kendime izah edemediğim şeyi nasıl yapabilirim diyen Tolstoy, bu sorudan kaçmasına mümkün olmadığını fark eder. Ayağının altındaki zeminin kaydını hisseder. Hayatın, birisinin ona oynadığı aptal ve acımasız bir oyun olduğunu düşünmeye başlar. Bu muhasebe Tolstoy’u şu yakıcı soruya getirir: Hayatımın anlamını bilmiyorsam yaşamak mümkün mü? Anlamını bilmediğim bir hayatı nasıl yaşayabilirim? 
Tolstoy’un dediği gibi, “Hayatı, ancak onu daha iyi bir hayat yapmak için sorgularız.”
Kapitalizm aklı, bilgiyi, ahlakı, aşkı ve adanmışlığı nasıl metallaştırdıysa anlamı da görsel ve sanal vitrinlerin ışıklı raflarında bir ürün olarak sergileme becerisine sahip. Kendine bilerek ve isteyerek yenik düşen Müptezel insanoğlu da buna her zaman teşne zaten!
Biz dünyada sevgi ve muhabbet ararız fakat orada nefret ve husumet buluruz. Özgür olmak isteriz ama esaretten kurtulamayız. Adalet isteriz ama haksızlığa uğrarız. Anlam ararız ama her şeyi bize anlamsız görünür. Bütünlük fikri ile hareket etmek isteriz ama parçalanmış zihinlerin ve bölünmüş vicdanların istilasına uğrarız. 
Reklam