hello everyone, bugün karanlık akademi atmosferini gerçekten sonuna kadar hissettiren bir kitaptan bahsetmek istiyorum: Nocticadia. Üniversite ortamı, gotik bir ada, gizli araştırmalar ve rahatsız edici bir bilimsel gizem… Kitap ilk sayfalardan itibaren oldukça karanlık bir havayla başlıyor ve ben daha başında bunun rahat bir okuma olmayacağını anlıyorum.
Hikâyeyi Lilia Vespertine üzerinden takip ediyoruz. Lilia’nın hayatı annesinin açıklanamayan ve korkunç bir hastalık sonucu ölmesiyle tamamen değişmiş durumda. Bu ölümün ardında sıradan bir hastalık olmadığına inanıyor ve bunun gerçek sebebini bulmaya takıntılı hâle geliyor. Aynı zamanda küçük kız kardeşine bakmak zorunda olduğu için hayatı oldukça zor geçiyor. Tam bu noktada Dracadia Üniversitesi’nden kabul alması her şeyi değiştiren bir fırsat oluyor. Ancak bu üniversite sıradan bir yer değil. Ada üzerinde kurulmuş, tuhaf söylentileri olan, eski ve kasvetli binalarla dolu bir kampüs. Lilia buraya sadece eğitim için gelmiyor; aslında annesinin ölümünün arkasındaki sırrı araştırmak için geliyor.
Üniversitede karşıma çıkan en dikkat çekici karakter ise Devryck Bramwell oluyor. Kampüste herkesin “Doctor Death” dediği, son derece zeki ama bir o kadar da ürkütücü bir profesör. Özellikle üzerinde çalıştığı parazit araştırmaları yüzünden hakkında birçok söylenti dolaşıyor. Lilia’nın yolu Bramwell’ın laboratuvarıyla kesiştiğinde hikâyenin tonu tamamen değişiyor. Aralarındaki ilişki klasik bir romantizm gibi ilerlemiyor; daha çok gerilim, merak ve tehlikeli bir çekim hissi var. Lilia’nın Bramwell’ın dünyasına adım attıkça onun geçmişini ve araştırmalarını keşfetmesi beni sürekli “burada aslında ne oluyor?” diye düşündürüyor.
Karakterler benim için kitabın en güçlü taraflarından biri. Lilia oldukça kararlı ve inatçı bir
Trendeki yabancı
Kesinlikle okunmaya değer bir kitap. Alt metinleri, verdiği mesaj ve ilerleyiş özlem duyduğum gerçekliğe uğrattı beni.
Konusuna gelecek olursak: Başrolümüz Chloe, işinde gücünde, kitap tutkunu bir genç kadındır. Aynı evi paylaştığı bilgisayar bağımlısı erkek arkadaşıyla monotonlaşan hayatından dolayı gitgide tükenen genç kadının, sevgilisiyle de bir bağı kalmamıştır artık. Derken bir gün trende karşılaştığı bir beyefendi ona ilişkisini, hayatını ve geleceğini sorgulatır. Chloe, zamanla bu gizemli adama geri dönülemez şekilde kapılır ancak henüz adını bile bilmiyordur...
O kadar tatlılardı ki... Saf bir aşk okumanın verdiği kalpteki kanat çırpma etkisini bilir misiniz? Tam olarak öyleydi. O kadar yavaş ve adım adım oldu ki her şey bu gerçeklik beni inanılmaz tatmin etti.
Logan şahane bir erkek arkadaş ve evlattı. Annesiyle olan bağı beni çok duygulandırdı. Annesine değinmek bile istemiyorum. Sanırım şimdiye dek okuduğum en mükemmel anneydi. Amansız hastalığına rağmen neşe kaynağı oluşu, Chloe'yi sahiplenişi ve ölmeden önce yapılacaklar listesi deneyimlerini okumak çok keyifliydi...
(SPOİLER!) Logan'ın çocukluğundan itibaren maruz kaldığı hastalık süreci beni çok etkiledi. Bir şey olacağını zaten ilerleyen sayfalarda hepimiz sezmişizdir ama asla öleceğini düşünmemiştim. İyileşir ve kitap mutlu sona erer diye umuyorken okuduğum satırlar beni dumura uğrattı. Annesi öldüğünde de ağlamıştım ama Logan öldüğünde bambaşka bir duygu seli yaşadım. :') Chloe'in genç yaşta dul kalışı, aşkını kaybedişi ve tekrar yalnız kalmış olması beni derinden sarstı. Buna da ayrıca ağladım çöwhdücjsç (SPOİLER!)
Finaldeki mektubu tekrar okudum da... Hayır, hayır ağlamayacağım...
Sevinciyle, hüznüyle, yaşattığı tüm duygularla favorilerime giren bu kitabı mutlaka okumalısınız.
Kitaba puanım:
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Spoiler içerir!!!
Selamın hello ahahah (ne diyeceğimi bilemedim). Murathan Mungan'dan okuduğum üçüncü kitaptı. Ve kesinlikle dili çok samimi ve en önemlisi insanın içine gerçekten işleyen tarzda özellikle babasıyla olan ilişkisi beni çok etkiledi. Bir gün hayatını kaleme alıp istediği şekilde kitap yapıp hayalini gerçekleştirmesi çok hoş bir şey. Ama en üzüldüğüm iki şeyden biri;babasına ithaf edeceği teşekkür bölümünde ismini yazdığı kitabı babasının okuyamamasi, diğeri ise herkese her şeye üvey olduğunu öğrenmesi gerçekten bunları öğrenince ki duygu durumunu o kadar geçirdi ki insanın empati yapmaması elde değil acaba aynı durumda olsam ben ne yapardım demesi. Ve tabii ki kitaba da ismini veren paranın cinleri hikayesi bahsetmeden geçemem kusura bakmayın (:
Evet,neymiş paranın cinleri :
Büyükbabasının babaannesinin altınlarını satıp kendisine gönderdiği paraları alıp parçalayıp elmaların içine saklaması ve bunun paraya gizlenmiş bütün cinleri hapsettigini söylemesi başlı başına bir gizem konusu.
Ha bide bahsetmek istediğim bir diğer şey Mardinli olması(çünkü bende aslen oraliyim)ve tüm çıplaklığı ile Mardini anlatması. Mekanların onda hissettirdikleri ve bıraktıkları, ve tabii ki ölmüş kişileri fotoğraf albümleri ile tanımaya çalışması vay be dedirtici bir fotoğraftan birçok şey anlayıp çıkarmak...
Neyse Murathan Mungan okumaya başlamak istiyorsanız bence önce bu kitabı okuyup başlamalısınız çünkü birçok eserde neyden ilham aldığını belirttiği için güzel bir zemin oluşturuyor.
Kitapla ve sağlıcakla kalın
İyi okumalar
9/10
2026 2. kitabı
Kitabın sonunu ağlamaktan okuyamadım... Genelde entrika, ters köşeler aldatmacalarla dolu kitaplar okudugum için, içten içe bir beklenti vardı Logan oynuyor mu? Chloe mi birşey yapacak?..
Beklentisiz okuyun kitabı yaşayın.
If you have never read Boris Vian before, please do not start with this book:) The work, which his wife wrote as a gift during the nekahet period and decorated with drawings with his friend, is "debatable" with its literary value and what he wants to tell.
Due to the fact that it is too short, I thought I was missing something, and as soon as I finished it, I returned to it.
Although I liked fantastic narratives, I was unable to both make sense of the work and love it. An absurd fairy tale was tried to be told, but at that time, I think our twenty-three-year-old writer kept it only as a harbinger of his future works.
My humble advice is to say hello to reading Vian with "Foam of Days". Believe me, I rarely experience this situation, I have run out of words about the book:) I didn't get it on my recommendation list.
Hello, today I will tell you no letter to the colony.
During the years of martial law because his children distributed political declarations
While the colonel and his wife, who are shot, have trouble making a living, they have to take care of the rooster, the only inheritance left from their children. The colonel has been waiting for the retirement bonus for years, but he hasn't received anything for about 20 years. All they have left is the fighting rooster and the money that will come from it, but since feeding the cocker is costly, they themselves have to risk going hungry. Finally, the colonel sees that the rooster has been taken from them without permission and taken to fight. Colonel, who does not allow this, gives up fighting the cocker. His very sick wife and old colonel somehow tried to struggle with poverty in these lives, the author explained this very well. There was a tense atmosphere in the book. My score is 8.
