“Bir Anadolu köylüsünün yüzüne hiç dikkatle baktığınız oldu mu? Bir Anadolu köylüsü diyorum; kadın olsun, erkek olsun, çocuk olsun, hepsinde öyle bir ifade görürsünüz ki bütün saffetine, sadeliğine, hatta basitliğine, iptidailiğine rağmen, vekârı, olgunluğu, derin ve ıstıraplı çizgileriyle sizi korkutur.”
İki şeye güvenip aldanmamak gerekir. Bunlardan birincisi, padişahlara asla güvenilmemelidir. İkincisi de çocukların güzel sesine güvenilmemelidir. Çünkü bunlardan, padişahların dostluğu bir şüphe üzerine anında değişebilir. Çocukların güzel sesi de büyüyünce değişebilir.
Pek çok şey bilip de kendisi günahtan kaçınmayan bir bilgin, meşale tutan bir köre benzer. Meşale tutan kör, doğru yolu herkese gösterir ama kendisi göremez.