Oysa herkes kör, sağır ve dilsiz.
Devran böyle dönüyordu galiba, bir insanı harcamak çok kolay geliyordu kim bilir?
Ama elbet harcananlar da bir gün harcamayı öğreneceklerdi.
Bir tükenmişlik vardı üstünde.
Zordu susmak, içine atmak ama elbet bir gün düzelirdi herşey, düzelir miydi gerçekten. Geçer miydi bu yorgunluk? İnanıyordu geçecekti, zor olsa da geçecekti elbet bir gün. Geçmek zorundaydı.
Hiç kimseyi kolay kolay yargılamayın. İnsanların içindeki yangınları, savaşları, acıları, ölümleri bilemezsiniz. Anlamaya çalışın, yardım edin, dinleyin ama asla yargılamayın. O insanın geçtiği yolları bilmeden onun yolunu kınamayın.
Leyla Edri