Hep hayatın bize bir şeyler öğrettiğini düşünürüz.
Sınavlarıyla, kayıplarıyla, bekleyişleriyle… Oysa bazen hayat da bizden bir şeyler öğrenir. Sabretmeyi, yeniden başlamayı, iyileşmeyi… Bizim seçimlerimizden, direnişimizden, hatta vazgeçişimizden. Her insan, hayatın diline kendi tonunu ekler. Kimimiz sabrın anlamını değiştirir, kimimiz affetmenin sınırlarını gösterir. Kimi bir cümlesiyle, kimi bir sessizliğiyle hayata, “Böyle de olunabilir,” der.