Türk, çok özel demekti.
Türk, çok güzel demekti.
Türk, çok bilen demekti.
Türk, çok mert ve cesur demekti.
Türk, uscul demekti.
Türk, bilen demekti.
Türk, gören, anlayan demekti.
Türk demek, er kişi demekti.
“Türkler, İslamiyet’ten önce kendilerine özgü bir devlet ve yönetim geleneğine ve bunu çevreleyen bir kamu hukukuna sahiplerdi. Buna karşılık İslamiyet, kamu hukuku alanında fazla bir hüküm getirmemiş, Kur’an ve hadiste adalet ve istişare gibi temel esaslar dışında devlet yönetimi, idare esasları ve müesseseleri hakkında muamelata dair tafsilat verilmemişti”