Yaşamın, şeylerin temelinde, görünüşlerin tüm değişimine karşın sarsılmaz derecede güçlü ve zevkli olduğu yolundaki metafizik avuntu -burada değindiğim gibi, her gerçek tragedya bu avuntuyla gönderir bizi evimize
Vallahi Horatio, bakıyorum da şu son üç yıl içinde çağımız öyle yontuldu ki, köylü ayağının ucuyla saray kibarının topuğunu dürtükleyip nasırlarını incitecek...
seni daha önce öpmüş olmalıyım. yoksa nasıl
bulurum yüzünde gülen ağzının yerini
Neydi bıçaklarımızın altında ölümüne kan döken, dünyanın sahip olmuş olduğu bu en kutsal ve en kudretli şey; bu kanı kim silecek üzerimizden
Tanrı öldü
Tanrıdan geriye bir ölü kaldı
Ve onu öldüren biziz
Hala gölgesi beliriyor uzaklarda
Kendimizi nasıl avutacağız
Biz katillerin katilleri