Karanlık değil bu aslında, perdeleri çekilmiş birer aynayız her birimiz. Kendimizden sakladığımız ne varsa, bir bir dökülüyor gece yarısının o tekinsiz boşluğuna. En çok da yarım kalmışlıklar acıtıyor insanın içini karanlıkta. Söylenememiş kelimeler, gidilememiş yollar, geç kalınmış sarılmalar. Hepsi birer hayalet gibi dikiliyor başucumuza