Olmak istediği adamı oynuyor, bir gün o adam olabileceğini umuyordu. Tahammül edemeyeceği noktaya gelene dek oynamaya devam edecek, sonra yine eskiden olduğu adam olacaktı.
Annesi, Steven'ın beyninde ailesi için güvenli bir yer inşa etmeye çalışıyor gibiydi. Steven'ın hep yanında duran ebeveyninin daha çaresiz olanı olmanın ötesine geçip gerçek bir kişiye dönüşüyorken öldü annesi, böylece Steven dönüşümün tam ortasında donup kaldı, ne biri ne de öteki oldu.
Orayla bağının bu kadar az olmasında hüzünlü bir şeyler olması gerektiğini düşündü ama bunun yerine asıl hissettiği şey özgürlüktü. Özgürdü, çünkü ne bu su onundu ne de içindeki balıklar.