Bazen farkında olmadan hepimiz bizi seven ve hak ettiğimiz değeri veren insanları cepte görmeye başlarız ..bizi sevmeyen insanlara çeviririz gözlerimizi.
Tam olarak nerede öğrendiğimiz belli değil ama nedense hep hayatımızın iyi geçeceğine dair derin bir inancımız var.
...
Ama hayatın bize böyle bir vaadi yoktur,o sadece olduğu gibi gelir.
Ölüm ölmüyor,kabir kapısı kapanmıyor!
Ölümden ürküp, kabirden korkup ,başını çevirme!Merdâne kabre bak,dinle ne talep eder!Erkekçesine ölümün yüzüne gül;bak ne ister!
Ey gaflete dalıp bu hayatı tatlı görüp ve dünyayı unutup,dünyaya talip bedbaht nefsim!
Bilir misin neye benzersin? Deve kuşuna..Avcıyı görüyor uçamıyor,başını kuma sokuyor;tâ avcı onu görmesin.Koca gövdesi dışarıda.Avcı görür .Yalnız o,gözünü kum içinde kapamış görmez.