Tuğba
@hermit_
2166 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
siz bilmezsiniz ben onları orada bıraktım
gölgesi üzülmüş bir aralıkta bıraktım
Sayfa 85 - Ve Yayınevi
Reklam
ne söylesem kendimin uzağinda kalan sesim
yüzüğümü düşürdüğüm bir dağın gövdesinde
beni bir incirin gölgesine hazırlar şimdi
kim bilebilir benden ne çıkacağını kimse bilemez.
ben ki ellerimi bıraktığım aklımın defterinde
kalbimi açık unuttum kaç kere
üşüdü bana yaprak getiren ne varsa üşüdü zaman
eğildim dünyanın diline doğru söze eğildim duymadım kendinden kurtulmuş bir kanat görmedim sulara yaslanmamış bir söğüt sesi bu bendim eskiden olmayan şeyler içinde bir kimse
bu bendim anlamın kenarında bir telaş aşağılara yuvarlanan bir inleyiş
Sayfa 71 - Ve Yayınevi
ben ki oydum o bana yürürken elimde toprak
elimde vakti dolmuş bir kelimenin akşamüstü vay ki yoktum iki söz edeyim alnına doğru
göğsünde çırpınan çiçeğe su vereyim
diyeyim: insan eksik kusur sonsuz dünya fazladır
diyeyim: içim bir göç evi, atımı orada unuttum
taş kestim elmas sustum su biledim
incinmiş dilimin kumaşıyla bekledim kendimi
Sayfa 70 - Ve Yayınevi
Herkes başkasının rüzgarıyla gider kendine
…
anlarım ki insan kendi olmayanın tükenişidir
çünküdür yeryüzü belkidir ve sonsuz beyaz
Sayfa 58 - Ve Yayınevi
Müzik kesinlikle bir zorunluluktur. Şiir için de aynı şey geçerli. Şiir bir zorunluluk değil, ama kitaplar öyledir.
Sayfa 95 - Agora Kitaplığı
Reklam