heromantis
@heromantis
Her şeyle yüzleşirken inancımızı korumak, öğrenebilme umuduyla sorular sormak, sessizlikte ya da şamatada yeni sorular sormayı öğrenmek; başka çaremiz var mı? bu dar yolun dışında, özgürlüğe giden başka bir yol var mı?
Reklam
Onu kollarımın arasına alır almaz hissettiğim huzuru nasıl anlatmalı? Kalabalığın kafamın içinde dur durak bilmeden dolanan uğultusu, orkestranın tangırtısı ve şehrin iniltisi sandığım amansız gürültü, ondan uzak olmanın huzursuzluğuymuş yalnızca.
O gittikten sonra, havada çizmiş olduğu ışıklı şekiller uzun süre içimde kaldı. Arkasında bıraktığı zayıf ışıklar, kapalı gözlerimin koyu karanlığında gezindi durdu, tıpkı nereye gideceğini bilemeyen şeytanlar gibi.
Ellerimi birkaç kez karanlığın içine uzattım. Ama parmaklarım hiçbir şeyi yakalayamadı. Küçücük ışık hep parmaklarımın biraz ilerisindeydi.
Böyle durumlarda sözler değil, tavırlar, acımızın hakikiliği hatta gücü değil, çevredeki havaya uyum yeteneğimiz önemlidir. Sigaranın o kadar sevilmesi, nikotinin gücünden değil, bu boş ve anlamsız âlemde, insana anlamlı bir şey yaptığı duygusunu kolaylıkla vermesindendir, diye düşünürüm bazan.