Kitabı beğenmedim. Bence anlatım biraz problemliydi. İtalik yazılar başta çok hoşuma gidiyorken kitabın sonlarına doğru gözlerimi devirmek istedim. Ayrıca "Bayım" kelimesi çok fazla geçiyordu. Kelimeden tiksindim resmen. Kitabın sonunun da çok havada kaldığını düşünüyorum. Eğer yarım bırakma gibi bir huyum olsaydı okumaya devam etmezdim. Kitapta Baran'ın ve kadın karakterimizin yaptığı tek şey içmek, Baran'ın sigara içmesi ve kadının şikayet etmesi, sahilde sabahlamaları ve saçma sapan felsefi konuşmalarıydı. Diyaloglar doğal değildi. Ben kızın neden babasını hiç sevmediğini anlayamadım. Ölüm döşeğinde olan kızını bu kadar gözetmesi normaldi bence. Birinci kitap çok güzeldi fakat bu benim için bir hayal kırıklığı oldu. Kadın karakter de takıntılıydı. Cinsiyetler yer değiştirseydi gelecek linçleri düşünmek bile istemiyorum.