Çiçek İzleri, bugüne dek kendime bile itiraf edemediğim duyguların aynası, içimde saklayıp da kimseye söyleyemediğim sözlerin kelimelere dökülmüş hali oldu.Her olumsuzluğun faturasını kendine kesen ve dünyayı kontrol etme saplantısıyla ruhunu tüketen bir karakterin iç dünyasını anlatıyor. Yazar, bu yolculukta modern ilişkilerin yapaylığını ve maskelerini çözümlerken net bir sınır çiziyor: Kimse kimsenin gerçek hislerine hükmedemez; samimiyet ancak hesapsızca söylenen sözlerde saklıdır.
Kendini hayata kök salamamış bir "göçmen" gibi hisseden karakterin bu huzursuzluğu, romandaki zorunlu göç süreci ve Fransa’ya dair tarihsel gerçeklerle birleşerek yersiz yurtsuzluk hissini iliklerimize kadar işliyor. Hayal kırıklığı korkusuyla insanlara mesafe koyan karakterin içsel bölünmeleri ise sanatsal benzetmelerle desteklenmiş: Tıpkı Mona Lisa tablosunun ancak çalındıktan sonra değer görmesi gibi, insanoğlunun sevgiyi ancak kaybettiğinde anlama zaafı yüzümüze vuruluyor.
Sonunda, geçmişin ve aile bağlarının ağır duygusal yükü altında ezilen karakter köklü bir karar alıyor: Eski kimliğini reddedip hayata sıfırdan başlamak ve "yeni bir ben" var etmek.
Yazarın önceki eserlerinde olduğu gibi, bu kitapta da yoğun bilgi akışı duru bir dille yönetilmiş ve evrensel duygular zarafetle işlenmiş.
Kitaptan kalan en güçlü mesaj ise şu: İnsan ne yaşarsa yaşasın, geçmişin prangalarını kırıp kendi küllerinden yepyeni ve güçlü bir "kendini" var edebilir.
Hatıraların kitap olarak kaydedildiği bir kitapçı düşünün. Yazar kızımız sevgili Jiwon'un yolu hatıra kitabevine düşüyor. Kitabevinde çocukken okuduğu şu an çoktan bağışladığı ve elinde olmayan kendi kitaplarına rast geliyor sonrası hatıralarının yazılı olduğu ciltli ajandalara.
Tüm anıları saklayan bu kütüphanede ömrünüzden kalan zamanınızdan alınmak üzere geçmişe üç saatlik üç yolculuk yapılabiliyor. Annesini yedi sene önce kanserden kaybeden ve acısıyla baş edemeyen genç kızımız bu yolculukların ilkine annesini kurtarmak için diğer ikisine de annesiyle anılarına yeni ve kaliteli olanları eklemek için çıkıyor. Kendisi için yaptığı birçok fedakarlığa şahit olduğu annesine karşı empati duygusu ve anlayışı gelişirken yaşamında baş edemediği o ayrılık acısına şifayı bu yolculukta buluyor. Yazarımız; "Ben sadece herkesin içinde bir yerlerde sakladığı kayıpları içten bir empati ile dokunmak ve bu yolculukta size sıcak bir yoldaşlık edebilmek istedim. Nasıl ki kendi yolunu arayan bana bir mucize gibi Hatıra Kitabevi geldiyse sizler de bir gün mutlaka kendi kitabevinizle buluşacaksınız."
diyor.
160 sayfa su gibi akıp gitti, keyif veren güzel bir eserdi.
Reklam değil.
#hatırakitabevi #songyujeong
@yuzukitap
"Hatıra Kitabevi bana hayatımı değiştirecek bir mucize değil onu daha iyi yaşamam için paha biçilemez bir fırsat sunmuştu."
~
"Annemin sevgisine layık bir karşılık verebilmek için çıkmıştım bu yolculuğa; fakat geçmişe gidip o günlere şahit oldukça, bu sevginin karşılığını ödemeye gücümün yetmeyeceğini anladım. Bir insan bunu nasıl başarabilirdi? Hiçbir karşılık beklemeden, nasıl bu kadar hesapsızca sevebilirdi? Kimse dünyaya elleri, ayakları gibi bu sonsuz sevme yeteneğiyle gelmiyor sonuçta. Bir kadın, sırf karnında bir can taşıdı ve onu dünyaya getirdi diye nasıl
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tek bir insanın bütün ömrünü, tek bir saniyeden bile haberi olmayan bir başkasına hesapsızca adamasının o sarsıcı ve marazi hikayesi. Tutkunun, görünmez olmanın ve bir ömür süren o mutlak sessizliğin son bir mektupta nasıl çığlığa dönüştüğünü nefesinizi tutarak okuyorsunuz. Son sayfayı kapattığınızda, insan ruhunun o korkunç ama bir o kadar da büyüleyici sadakatine hayret ediyorsunuz.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,7bin okunma
Sue yu sarsmak istedim omuzlarından tutup
Halasının yanında büyüyen jude gençlik yıllarında arabella ile tanışıyor ve evleniyor. Jude sevdiğini düşünürken arabellanın toplumda yer edinmek ve ona bakacak birinin olması için evlendiğini farkediyor. Aradığını bulamayan arabella onu bırakıp gidiyor başka biriyle hayatına devam ediyor. Jude ise hayallerine sarılıyor ve din adamı olmak için kendini bilgili insanların olduğu bir şehre yol alıyor hayatına burada devam ederken büyük halasının kızının da bu şehirde olduğunu öğreniyor ve onu uzaktan takip ediyor sonra tanışıyor. Sue onun akrabası olduğunu anlıyor ve ilişkileri bir dostluk arkadaşlık olarak başlıyor. Sonrasında jude ile sue birbirlerine sevgi duymaya başlıyorlar. Jude un evli olduğunu öğrenen sue, jude karşı inadından bay philitson diye bir öğretmenle evleniyor. Mutsuz bir evlilik yaptığının farkına varan sue jude ile görüşmeye devam ediyor ve eşinin izninide alıp judela yaşamaya karar veriyor. İkisininde mutsuz birer evlilik geçirmesinden sonra evliliğin gereksiz ve saçma olduğunu asıl önemli olan seyin sevgi olduğunu savunduklarından evlenmeden hayatlarına devam ediyorlar. Sue nun gelgitleri jude un sevgi dolu bir adam olması bu kitabı okunur kıldı.Başlarından geçen olaylar örgüdünde toplum baskısının uğruna yada statü için yapılan evliliklere karşı çıkılmasını anlatırken evlilik kurumunun o zamanki şartlarda hiçbir aidiyet sağlamadığı sevgisiz gerçekleştirilen bir iş olduğunu anlatmış. İçsel bir isyan ve karşı çıkış olarak gösterdikleri beraber yaşamalarının daha iyi olduğunu düşünürlerken sue vicdanen kendini rahatlatmak için hesapsızca eski kocasına dönüyor, jude da eski karısına ve jude hasta olup hayata gözlerini kapatıyor suedan uzakta. Sue da kendini cezakandırıyor. Arabellaa yeni bir koca bularak hayatına devam ediyor. Jude üzüldüm burada
Toplumsal kalıplara, alışılagelmiş ahlak algısına ve sistemin dayattığı kurallara son derece iğneleyici ve kışkırtıcı bir dille meydan okuyor. Eser, modern dünyanın başarı hırsını ve işkolikliğini bir tür kölelik olarak görürken, buna karşılık hiçbir şey yapmama özgürlüğünü, yani "aylaklığı" ve anın tadını çıkarmayı yüceltiyor. Alıştığımız o garantici ve uslu hayatın insanı köleleştirdiğini; asıl özgürlüğün ise risk almakta, kuralları esnetmekte ve hata yapabilme rahatlığında gizli olduğunu savunuyor.
Toplumun kutsadığı bağları ve kurumları da acımasız bir dürüstlükle masaya yatıran yazar, tüm bu derin mevzuları son derece dalgacı, iğneleyici ve ironik aforizmalarla anlatmış. Özetle; okuru kendi içsel ikiyüzlülüğüyle yüzleştiren, "Bırak bu kuralları, hayatı biraz da hesapsızca ve kahkahayla yaşa" diyen, zihin açıcı bir başkaldırı kitabı.
Fazla Uzaklaşmadan YazmalıyımEdebiyat
Puan vermedi
#Fazlauzaklaşmışolamaz Kevser Hattatoğlu'nun ilk eseri. KESİK, KABUK ve DİKİŞ İZİ isimlerini verdiği bölümlerden mürettep öykü kitabı, neşterini maharetle kullanan eller gibi okuyucusunun şifa bekleyen yaralarına dokunuyor. Kevser Hattatoğlu'nun babalar, anneler ve evlatlardan oluşan rüyalar ve hayallerle örülü dünyasında; gerçekliğini hepimize inandırdığı Handelibe'nin sokaklarında, onun dili kullanmadaki ustalıklı rehberliği eşliğinde dolanıyoruz. Birçok hikâyesine öylesine aşinayız ki aynı zamanda ilk kez onun kaleminde can buluyor gözden kaçırdıklarımız. Yazdıklarıyla ilham kaynağı olmaya, onulmaz yaralara şifa olmaya devam etmesi dileğiyle...
İlk öyküsü Ondan Geriye Say. Doğumunda annesiz kalan ve eksik kalan bu yanı hiç dolmayan yalnız bir adamın kalp nakliyle hayata tutunma çabasını okuduğumuz öykü, yaşamın doğum ve ölüm dengesinden ibaret bir gerçeklik olduğunu hatırlatıyor okuyucuya. "Çünkü kendini anlatmak zordur. İnsanlar birkaç etiketle tanımlar seni ve sökmek kolay değildir onları bedeninden."
Hangi Elimde öyküsüyle hüznün ve mutluluğun aynı anda yaşandığı hastane koridorlarında dolanmaya devam ediyoruz. "Beklenmeyen bir çocukmuşum ben." diyor Ahmet. Anne ve babanın geç yaşlarda çocuk sahibi olma utancını bir ömür ruhunda taşıyan, babasıyla oynadığı o kısacık hangi elimde oyunlarıyla avunan bir çocuk yetişkin o. Fazla uzaklaşmadan, her an her yerde karşılaşabileceğimiz biri. "Geç kalmış insanların hayatı bir yerden yakalamak için aldığı fazla düşünülmemiş kararlara benzerdi gayreti, küçümsemezdim." dediği satırlarla bütün yoksunluklarına rağmen babayı mazur görmenin, bu toprakların çocuklarına yaraşır bir haslet olduğunu düşünüyoruz.
Son Konserve Kavanozu annesini ondan geriye kalan son konserve kavonozunda arayan bir kadının hikâyesi. Mükemmeliyetçi