Moony Zoya
@hestia_luna
"We are staying together," he promised. "You're not getting away from me. Never again."
Bu seriyi de bitirdikten sonra derin bir nefes alıp kitabın kapağını kapadım ve aşağıda yazdıklarımı düşündüm.
Bu seriyi okumaya sınav haftamda başlamış olmam yaptığım en büyük yanlışlardan biriydi. İlk kitabı 3 haftaya yakın bir sürede bitirince kurguya girmekte gerçekten zorlandım. Neyse ki 2. ve 3. kitapları oldukça hızlı okuyarak bunu büyük ölçüde telafi edebildim. Seri hakkında bir şey demeden önce şunu söylemeliyim ki çeviri beni bazı yerlerde cidden çok zorladı. Kelimelerin yazımı vs. beni çok fazla rahatsız etmez ama cümle yapısı bazen aşırı rahatsız etti bu seride.
Evren, kurgu, karakterler gayet güzeldi. Ancak çok fazla şey bir anda oldu bittiye getirildi her kitapta, dolayısıyla bazı yerler acemice hissettirdi. Ana karakterler arasındaki ilişki son sayfalara kadar sürekli dalgalı, sürekli sorunluydu. Bu bir süre sonra cidden yordu. Yine de sonunda kitabı kapattığımda derin bir oh çekebildim. Ve mutlu olduğumu hissettim.
Seri hakkında söyleyebilecek pek bir şey yok. Eğer kendinize yeni bir fantastik evren ve güçlü karakterler arıyorsanız ve akıcı da olsun diyorsanız sizi bu seriye alabiliriz. Benim şikayetlerim kurgudan veya karakterlerden dolayı değil, genel olarak çeviriden ve bazı olayların çok hızlı gelişmesi ve atlamasındandı. Eğer bunları göz ardı edebilirim diyorsanız okumanızı öneririm. Ne olursa olsun içindeki birçok güzel şeyden dolayı kitaplığımda kendine özel bir yer edindi.
Ve son olarak küçük bir tavsiye :) eğer ingilizce okuma şansınız varsa lütfen öyle yapın çok daha fazla keyif alabilirsiniz.
İyi okumalarr
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Serinin ilk kitabını okuduktan sonra gayet memnun bir şekilde kitabın kapağını kapatmıştım ama yine de yazarın evrenin tam olarak potansiyelini kullanmadığını hissetmiştim. Bu kitaba ise evren hakkında daha fazla bilgi edinme amacıyla başlamıştım öyle de oldu.
Açıkçası serinin ara kitabı olduğu için çok fazla olay olmamasına kendimi hazırlamıştım. Tahmin ettiğim gibi de kitap biraz durağan ilerliyor. Yine de asla akıcı değil beni okurken zorlar gibi bir şey düşünmeyin asla öyle değil bir çırpıda bitiyor ancak ben yeterli zamanı ayıramadım maalesef. Özellikle kitabın son 100 sayfasının falan ne ara bittiğini anlamayacaksınız.
Bu kitapta Vhalla'nın karakter gelişimi elle tutulur derecedeydi. İlk kitapta ve bu kitabın başlarında olan kendine güvensizliğini ortadan kaldırmayı başardı ve kendini yavaş yavaş bana sevdirmeye başladı :)
Aldrik'e ve diğer yan karakterlere gelecek olursak hepsini ayrı ayrı çok sevdim. Kitabın sonlarına doğru içimi burkan bir şey oldu ve kitabın kapağını kapatıp kitapla bir süre bakışmak zorunda kaldım. Tahmin edilebilir bir şeydi aslında ama yine de benim için çok büyük bir şok oldu. Vhalla ve Aldrik arasındaki ilişki çalkantılı olsa da beni gülümsetmeyi çok iyi bir şekilde başardılar. Vhalla Aldrik'le birlikte nasıl zorluklarla baş edeceğini; Aldrik ise Vhalla ile birini nasıl seveceğini, birinin hayatında büyük bir yer edebileceğini, o katılaşmış yüreğini yumuşatmayı öğreniyordu.
Kitabın sonunda öyle bir şey oldu ki asla tahmin edemedim. Devamını deli gibi merak ediyorum. Size de şimdiden bu seriyi şiddetle öneriyorum.
İyi okumalar:)
Uzun zaman sonra tekrardan okuduğum kitaplar hakkında konuşmaya karar verdim
Filmi çıkacağını duyduğum için uzun zaman önce alıp daha sonra ise okumaya korkup ertelediğim bir kitaptı Dune. Ancak artık okumalıyım dedim kendime. Film yakında vizyondan kalkacak sen hala okumamakta ısrarcısın dedim ve oturdum başına. Özellikle ilk 50-60 sayfa beni aşırı zorladı. Bu terim ne demekti, bu ne için kullanılıyordu diye diye okudum sayfaları. Karakter adlarını bile ezberleyemedim bir süre. Sonra ise 100. sayfalardan itibaren ise kitap benim için gerçekten apayrı bir boyuta ulaştı. Günde en az 100 sayfa okuyarak bitirdim kitabı. Okurken yerimde duramadım bazı yerlerde, bazılarında ise gözlerim doldu, sinirlendim. Ama en sonunda verdiği mesajlarla birlikte yılın favori kitaplarından biri oldu benim için. Su kıtlığını, iklim sorunlarını çok güzel bir şekilde anlatmıştı. Siyasi, ekonomik, dini sorunları yüzümüze çarpıtarak anlatmıştı. Daha onlarca yıl önceden yazar bizlere bu konularda mesajlar veriyordu. Ve ana karakterin karakter gelişimi muazzamdı. Ben kitabı çok sevdim ve kesinlikle devam edeceğim. Ama baştan uyarayım anlatımı asla sade veya yalın değil. Alışana kadar beni çok zorladı ama sonrasındaki vereceği keyif için bu ufacık bir bedel. Filmini izlemeyecek olsanız bile kitabı daha fazla bekletmeyin ve listenize ekleyin.
Bir kitaba önceden spoiler yiyip başlamak benim en iyi yaptığım şeylerden biri olduğu için bu kitapta da aynı şeyi yaşadım. Çoğu zaman kendimi hazırlayabilmem için iyi bir fırsat olsa da bu sefer bilmeme rağmen asla hazır değildim. Kalbimi kıran bir kitaptı.
İkinci kitapta yaşadığım akıcılık problemini bu kitapta yaşamadım. Sadece çok fazla kitap okuyamadığım bir dönemdeyim o yüzden de bu kitap da olması gerektiğinden bir miktar daha uzun sürdü.
Serinin 3. Kitabı olduğu için söyleyeceğim pek bir şey yok ancak yine severek okuduğum bir kitap oldu. Riordan'ın dili hiçbir zaman değişmiyor. Yine eğlenceli, yine kendine bağlayan ve yine alttan alttan bize bir şeyler öğretme çabasında olan usta bir dili var.
Bu seride en çok sevdiğim karakter gelişimi açık ara Apollonundur. Her kitapta insanları daha da anlaması,kendine bir şeyler katması aşırı hoş olan bir şey. İlk kitapta resmen insanlık hakkında bildikleri küçük bir çocuğun bildikleri ile eş değerdi. Ama bu çocuk ne yazık ki yalnızca 3000 yaşındaydı.
Bu kitapta yanan dehlizdeki Sybill kahiniyle uğraştıktan sonra sıradaki rota Roma Kampı diyelim ve 4. Kitaba geçelim.
Acaba 5. Kitabın çıkmasını mı beklesem diye düşünsem de sanırım seriyi okumaya devam edeceğim. İngilizce pdfi elimde var. En kötü oradan okurum. İsteyenlere de pdf linkini sanırım verebilirim. Mesaj atmanız yeterli.
İyi okumalarr
Belki biraz spoiler???Edebiyat
Öncelikle üzülerek de olsa söylemem gerekirse kitabın başı beni kendine çekemedi. İlk 150 sayfayı okumak için kendime sürekli bunun bir Riordan kitabı olduğunu, zamanla kendini toplayacağını ya da en kötü bir sonraki kitapta böyle bir şey olmayacağını söylemem gerekti. Böyle yapmasam yarım bırakma ihtimalim vard. Nedenini bilmiyorum yani kötü değildi ama beklediğim bu değildi diyelim. Neyse ki 200. sayfalardan itibaren açıldı sonrasında ise zaten 1 gün içinde geri kalanı da bitti. Böyle söyleyince kitap kötü gibi anlaşılmasın problem bende de olabilir.
Bu kadar kötü şey söyledikten sonra sonunda iyi şeylerin bir kısmından bahsetmeye geçelim. İlk olarak kitaplar ilerledikçe Apollon'un düşüncelerini oturtması ve sayfalarda ilerledikçe daha az sinir bozucu olması harika bir şey. Sonunda kendini yeni hayatına adapte etmeye başlıyor. Bunun dışında Leo'yu ve Thalia'yı görünce ne kadar mutlu olduğumu tahmin edemezsiniz. İkisi de oldukça sevdiğim karakterler ve bir kez daha buluşmak oldukça hoş bir deneyimdi. Kalipso'ya bir şeyler demem gerekirse ona karşı bir sorunum, antipatim yok ancak yine de çok sevdiğim bir karakter değil. Onu da görmek oldukça güzeldi tabii.
Bu kitapta neler olduğundan da kısaca bahsetmem gerekirse Apollon hala kahinlerle uğraşmaya devam ediyor. İlk kitabın sonunda Apollon'un yanından ayrılan Meg onun yanına geri dönüyor. Ve kitap boyunca aslında eskiden zarar vermiş olduğu, bazı problemler yaşadığı kişiler ile uğraşıyor.
Şöyle bir şey söylemem gerekiyor ki bu serinin en güzel yönlerinden biri bölüm başlarına yazılmış haikular. Aşırı hoşlar ve seriye bambaşka bir hava katıyor.
Bu kitapta da yine akıcı, esprili ve bu anlatışın altında birçok şey öğretmeye çalışan bir anlatım vardı. Riordan'ın kitaplarının en iyi yönü kesinlikle toplumun her