Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi.Bir ruh ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize , bizim aklımıza , hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden , meydana çıkıyordu...Biz , ancak o zaman sahiden yaşamaya
-ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk. O zaman bütün tereddütler , hicaplar bir tarafa bırakılıyor,ruhlar birbirleriyle kucaklaşmak için her şeyi çiğneyerek birbirine koşuyordu.
Bütün teessürlerimiz , inkisarlarımız, hidddetlerimiz karşımıza çıkan hadiselerin anlaşılmadık , beklenmedik taraflarınadır .Her şeye hazır bulunan ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür?