Geceleri korkuyla sıçrayarak uyandığında aklına bunu getirirdi. Onların kendisini sevmelerini değil; ebeveynleri olarak buna zaten mecburlardı. Onların birbirlerini sevmelerini. Buna mecbur değillerdi.
Reklam
O benim bir şarkıdan hoşlanacağımı daha ben o şarkıyı duymadan tahmin edebiliyor. Ben bir şey anlatırken can alıcı noktaya bile gelmemi beklemeden gülmeye başlıyor.
Eleanor o güne dek bir kez olsun intihar etmeyi düşünmemişti ama durmayı sık sık aklından geçirmişti. Artık koşamayacak hale gelene dek koşmayı. Asla zemine ulaşamayacağı kadar yüksek bir yerden aşağı atlamayı.
Benzer oranda güzel ve kötü olan iki şey birbiriyle alakalı olmadığı sürece aynı geceye denk gelemezdi.
"Ben... sadece sana hoşça kal demek istemiyorum, Eleanor. Hiçbir zaman."
Reklam