yolcu!!

Uçurumun kenarındayım Hızır Bir dilber kalesinin burcunda Vazgeçilmez belaya nazır Topuklarım boşluğun avcunda Derin yar adımı çağırır Kaldım parmaklarımın ucunda Başım döner, beynim bulanır El etmez gel etmez Gözleri bir ret, bir davet Gülce uzak uzak dolanır Mecaz değil maraz değil Gülce semavi bir afet
Reklam
Eğrinin hükmü gün ışıyıncaya kadardır...
Hayat bir tesellidir,herkes şu alemde kendi tesellisini arar..
Geride kalmış izlerin gölgesine tutunmak
Her kim hayat-ı fâniyeyi esas maksat yapsa, zahiren bir cennet içinde olsa da manen cehennemdedir. Ve her kim hayat-ı bakiyeye ciddi müteveccih ise, saadet-i dâreyne mazhardır. Dünyası ne kadar fena ve sıkıntılı olsa da dünyasını cennetin intizar salonu hükmünde gördüğü için hoş görür, tahammül eder, sabır içinde şükreder."(1)