Izdırap hiç bitmez. Gel ey yolcu seninle yüreğin ateşine değil, Ateşin yüreğine yürüyelim. Bu bi alışveriştir. Ah vah etme! Ver canını al binlerce dikeni
zira tadı kaçtı hayat denen oyunun...
İnsanın kendisini bildiği bir yoldaşa ihtiyacı vardır bazen. Mutlu olmak için değil mutsuz kalmamayı öğrenmek için gerek duyar bu yoldaşa. İnsanlar tarafından canı yandığı için ister bunu. Ama en çok da aynı noktadan tekrar hançerlenmemek için hayatı tekrardan tanıması gerekir. İşte ben de bu kitapta en çok kendimiz olmayı, kendimize bile kapatmayı yegledigimiz o iklimi ortaya çıkarmaya çalıştım. Bazen fırtınayla bazen masmavi bir gökyüzüyle. Kim ne derse desin bizim en çok kendimizi tanımamıza ihtiyacımız var.
Bazı insanlar güzel konuşmayı bilir. Bazıları yazmayı, bazıları güzel giyinmeyi… İnsanların, türlü türlü yetenekleri vardır ama… En güzel insan; Haddini, kendini ve edebini bilendir. 🌼