Anadolu halkının bir ruhu vardı, nüfuz edemedin.
Bir kafası vardı, aydınlatamadın.
Bir vücudu vardı, besleyemedin.
Üstünde yaşadığı bir toprak vardı! İşletemedin.
Onu, hayvani duyguların, cehaletin, yoksulluğun ve kıtlığın elinde bıraktın.
O, katı toprakta kuru göğün arasında bir yabani ot gibi bitti.
Şimdi, elinde orak, buraya hasada gelmişsin. Ne ektin ki, ne biçeceksin?
“Mutlu anlardan geriye kalan eşyalar, o anların hatıralarını, renklerini,dokunma ve görme zevklerini bize o mutluluğu yaşatan kişilerden çok daha sadakatle saklarlar.”