Hayat hastalıklı bir şeydi, daha doğrusu hastalıklı bir hale gelmişti; dayanılmaz bir şeydi. “Ölü adam hiçbir zaman dirilmez!” Bu dise derin bir minnet duygusuyla birlikte kıpırdattı içini. Evrendeki yegâne şey buydu. Hayat acı veren bir bezginliğe dönüşünce, ebedi uykusuyla ölüm teselliye hazırdı.