Halil İbrahim Çakır
@hibrahimcakr
Şu anda okuduğu kitap
Hani yıllardır memlekete gelmeyen gurbetteki akrabanı veya en sevdiğin dizinin yeni sezonunu beklersin ya o şekilde bekledim bu kitabı.
Çok özlemişim Başkomser Nevzat'ı. Okurken tanıdık simalara rastlayınca ne kadar bizden birileri olmuşlar onu anladım. Bizim aşıklar Ali ve Zeynep, eski kabadayımız Janti Cemal, Olay yerinden Şefik, mahallemizin köpeği Bahtiyar, Nevzat'ın her şeyi olan Evgenia ve Azez. Onları o kadar içselleştirmişiz ki gerçekte yaşıyorlarmış gibi hissediyorum.
Kitap belli bir sayfaya kadar güzel gitti. Güncel meselelere değinilmesi hoşuma gitti. Belli bir yere kadar olaylarda aktı. Fakat ilk defa suçlu bu kadar benim dedi. Belki sonlara doğru şaşırtır dedim ama şaşırtmadı. Genel anlamda iyi bir kitaptı.
Okuduk, bitirdik. Hani başta dedim ya gurbettekini ve en sevdiğimiz dizinin gelecek sezonunu bekler gibi bekledik diye. İşte kitap bitince de akrabaların gurbete dönerken veya en sevdiğin dizi final oluyor gibi üzdü.
Yeni kitap kim bilir ne zaman gelir bilinmez ama Ahmet Ümit kitapları film veya dizi olsun.
Reklam
Biz bu kitabı yaşadık sayılır. Ne zaman mı? 2020 yılında. Hayatımızı alt üst eden pandemi döneminde yaşadığımız çoğu olayı bir asır önce kitabı yazarken salgın görmemiş bir yazar ancak bu kadar öngörüyle anlatabilirdi. Bir yerde başlayıp insanlara bulaşması, dünyaya yayılması, vurguncular, insanların birbirinden kaçması, karantina, evlerden çıkmama, sağlık çalışanlarının verdiği mücadele ve umut. Çoğunu gördük.
Okunmaya değer bir kitap.
Daha önce 
Kaiken kitabını okuduğum 
Jean-Christophe Grangé in bu kitabını soluksuz okudum.
Olaylar Nazi Almanyasında geçiyor. Üst düzey yöneticilerin eşlerinin öldürülmesi üç kişiyi bir araya getiriyor. Bu üç kişi ölümleri araştırmaya başlıyorlar , katili bulmak için çabalıyorlar. Her seferinde katili buldular dediğinde kitap yeniden başlıyor. Olaylar farklı yerlere gidiyor. Kitap Nazi Almanyasının gerçek yüzünü yansıtmış. İnsanlar bir ırkı yüceltmek ve o saf ırkı yaşatmak için başka ırklarla nasıl oyuncak gibi oynandığını bir kere daha gözler önüne seriyor.
Kitap türünün hakkını gerçekten veriyor. Gerilimi sonuna kadar yaşıyorsun.
Kitap için son olarak şunu söyleyebilirim. Hiç kimse göründüğü gibi değildir.
Kaiken kitabını okuduğum Jean-Christophe Grangé in bu kitabını soluksuz okudum.
Olaylar Nazi Almanyasında geçiyor. Üst düzey yöneticilerin eşlerinin öldürülmesi üç kişiyi bir araya getiriyor. Bu üç kişi ölümleri araştırmaya başlıyorlar , katili bulmak için çabalıyorlar. Her seferinde katili buldular dediğinde kitap yeniden başlıyor. Olaylar farklı yerlere gidiyor. Kitap Nazi Almanyasının gerçek yüzünü yansıtmış. İnsanlar bir ırkı yüceltmek ve o saf ırkı yaşatmak için başka ırklarla nasıl oyuncak gibi oynandığını bir kere daha gözler önüne seriyor.
Kitap türünün hakkını gerçekten veriyor. Gerilimi sonuna kadar yaşıyorsun.
Kitap için son olarak şunu söyleyebilirim. Hiç kimse göründüğü gibi değildir.
Ahmet Ümit deyince aklımıza tabi ki polisiye geliyor. Fakat bu sefer daha önce Olmayan Ülke ve Masal Masal İçinde'de olduğu gibi bize masal kitabı sunmuş. Genelde iki geniş çaplı roman arasında okurlarını hayal gücünden mahrum bırakmak istemeyen yazar bu seferde Bir Aşk Masalını yayınladı.
Kitaba gelecek olursak; beş ayrı ülkenin beş prensinin aynı gece aynı rüyayı görmesiyle birlikte başlıyor her şey. Rüyada daha önce hiç görmedikleri bir yerde karşılarına çıkan bir kıza aşık olurlar bizim prensler. Onun bulmak için hepsi ayrı maceralara atılırlar. Maceralar farklı olmasına rağmen sonucun hep aynı olması biraz sıkıcı gelebiyor. Kitabın sonunda farklı yere bağlaması ise tam Ahmet Ümit'e yakışır cinsten. Ahmet Ümit kötü de yazsa okunur zaten.
Beni en etkileyen cümlelerden bir tanesi kitabın arka kapağında yazan bir cümle ile bitirelim:
" Asla sevdiğin insanın gardiyanı olma..."
