6/10
Beğendi
·2026 10. kitabı
Osamu Dazai'nin ilk okuduğum kitabı İnsanlığımı Yitirirken harika bir kitap olmasının yanında beni zaman zaman boğmuştu, bu yüzden Soytarı Çiçekleri'ni elime aldığımda biraz çekindim. Ama kitap öyle akıcıydı ki hemen bitti.
Yazarın ara ara konuya dahil olup kişisel yorumlar yapması çok eleştirilen kısım olmuş, evet bu başta biraz can sıkıcıydı ama yazarın
"Bu kitabı yazarken aslında Yozo'yu kurtarmak istemiştim.
..Kimsenin duymak istemediği çok fazla şey anlattım." sözleri kendisinin de bu durumun farkında olduğunu gösteriyor. Sona doğru yazarın araya girmesi o kadar göze batmıyor, çünkü sadece üç arkadaş değil yazar dördüncüyü kendisi olarak görüyor, ve okurun gözleri de artık yazarı dördüncü arkadaş olarak arıyor, en azından benim için öyleydi.
Hida'nın Yozo'yu idol gibi görmesi ve sonrasında Yozo'nun sanata olan ilgisinin değişmesiyle Hida'nın iç dünyasında değişen ve değişmeyen duygular sadece basit bir durum değildi. Yazarın içine sakladığı ve bizlerin hala hissettiği o duyguyu Yozo fark etmişti.
Peki ya Hida? O zaten bunun en başından farkındaydı ve yavaştan bu duyguyu alt etmeye başlamıştı, sadece bazı şeyleri kabul etmesi gerekiyordu.
Kosuge, enerjik ve espri yapıp ortamı yumuşatan biri olarak öne çıkıyor. Tabi ki onunda aşamadığı şeyler var. Tıpkı tuvalete giderken bile mavi pelerinini giymesi gibi. Her zaman ilk izleniminin mükemmel olmasını istediği gibi.
Hikaye net bir sona ulaşmadığı için çoğu kişi gibi bende yazara kızgınım. Ama düşününce amacın sonu olan bir hikayeden ziyade kitapta geçen dört güne olan hasretin olduğunu anladım.
"..Şu dört günün anıları, beş yıllık, on yıllık yaşantımdan daha değerli olabilir.."
Hasret duyulanın, yaşananlardan ziyade yaşanmayan ama hala bir yerlerde göz kırpan bir hikaye olması, mükemmelliyetçi bir
7/10
2025 31. kitabı
Sonra... sonrası yok, sadece bu kadar.
Yine Osamu Dazai’den okuduğum kitap Onun içsel çatışmalarını anlatış biçimi hep çok etkileyici gelmiştir bana. Düşüncelerini süssüz, direkt ama bir o kadar da derin bir şekilde anlatıyor ve bu da onu özel kılıyor. Fakat Soytarı Çiçekleri konusunda biraz arada kaldım. Ne çok beğendim ne de beğenmedim. Kitap kısa olduğu için bir çırpıda bitiyor ama bittiğinde tam olarak tatmin olmuş hissetmedim. Sanki bir şeyler eksikti ama ne olduğunu tam olarak adlandıramıyorum.
Dazai, bu kitabı yazarken yine kendi hayatından çok şey katmış. Zaten onun yaşadıklarıyla yazdıkları iç içe geçmiş durumda. Defalarca intihar girişiminde bulunmuş, hayata karşı hep bir yabancılık hissi taşımış ve bunu eserlerinde hep hissettirmiş bir yazar. Ama Soytarı Çiçekleri sanki diğer kitapları kadar etkileyici bir şekilde yansıtamamış bu duyguları. Aslında kendisi de bunun farkında, bu romanı tam anlamıyla “başarılı” görmüyor ve bu eksikliği hissettiğini açıkça dile getiriyor. Belki de bu yüzden ben de tam anlamıyla bağlanamadım. Konusu ilgi çekiciydi ama işlenişi yeterince derinleşememiş gibiydi. Eğer farklı bir şekilde ele alınsaydı ve biraz daha devam etseydi, kesinlikle daha çok beğenebilirdim.
Bu kitapta dikkatimi çeken bir şey de dördüncü duvarın yıkılması oldu. Normalde hikâyelerde yazarla okuyucu arasında görünmez bir sınır olur ama Dazai burada o sınırı tamamen ortadan kaldırıyor. Sadece karakterin düşüncelerine tanık olmuyoruz, aynı zamanda yazarın kendi tereddütlerini de duyuyoruz. Bazen doğrudan bizimle konuşuyor gibi hissettiriyor. Örneğin; "Bu roman tam bir kaos. Kendim bile konudan koptum. Yozo, Kosuge, Hida hepsi kontrolden çıktı. Beceriksiz kalemim yüzünden oradan oraya savruluyorlar. Bense onların çamurlu ayakkabılarına kapanıp "Bekleyin!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Soytarı Çiçekleri
Osamu Dazai Dazai’nin her eseri benim için hep değerli olmuştur, yeni bitirdiğim "Soytarı Çiçekleri" isimli eserde beni değiştirdiği kanısındayım. Bu kısa romanımız evli bir kadın ile çifte intihara kalkışan Yozo’yu anlatıyor. Kadın ölüyor fakat Yozo yaşamaya devam ediyor ve sanatoryuma kaldırılıyor. Arkadaşları Kosuge ve Hida ile burada "Soytarılık" yaparak dört gün geçiriyorlar. Yozo’nun kibirli abisi adli işlemleri hallederken, bir yandan da Yozo ahlaki olarak üstün ve duygusal olan Mono’ya olan duygularını alt metinde okuyoruz. Eserde en sevdiğim ve başta ön yargı ile yaklaştığım şey Dazai’nin sık sık dördüncü boyutu kırıp bizimle konuşması ve romanla ilgili yaşadığı hayal kırıklığıydı. Beni şaşırtan kısım ise: Bunu yaparken dahi sanki hikaye kurgu değilmiş de gerçekmiş hissinin devam etmesiydi. Sanırım gerçek yazarlık esaslı yalan söyleyebilme hali.Japon Klasikleri
Osamu Dazai Dazai’nin her eseri benim için hep değerli olmuştur, yeni bitirdiğim "Soytarı Çiçekleri" isimli eserde beni değiştirdiği kanısındayım. Bu kısa romanımız evli bir kadın ile çifte intihara kalkışan Yozo’yu anlatıyor. Kadın ölüyor fakat Yozo yaşamaya devam ediyor ve sanatoryuma kaldırılıyor. Arkadaşları Kosuge ve Hida ile burada "Soytarılık" yaparak dört gün geçiriyorlar. Yozo’nun kibirli abisi adli işlemleri hallederken, bir yandan da Yozo ahlaki olarak üstün ve duygusal olan Mono’ya olan duygularını alt metinde okuyoruz. Eserde en sevdiğim ve başta ön yargı ile yaklaştığım şey Dazai’nin sık sık dördüncü boyutu kırıp bizimle konuşması ve romanla ilgili yaşadığı hayal kırıklığıydı. Beni şaşırtan kısım ise: Bunu yaparken dahi sanki hikaye kurgu değilmiş de gerçekmiş hissinin devam etmesiydi. Sanırım gerçek yazarlık esaslı yalan söyleyebilme hali.
Kitabı bitirir bitirmez yazmak istedim. Henüz her şey zihnimde tazeyken. 4 ya da 5 saat sürdü bu okuma.
İnsanlığımı yitirirken kitabını okumak istediğim için bu kitabı okudum. Çünkü bir kitap sitesinde okuduğuma göre oradaki karakter burada nefes almaya başlıyor. Diğer kitabı okuduğumda bunu öğreneceğim aslında.
Bu kitaba gelirsek... Sık sık araya giren yazardan bahsetmemek imkansız. Eminim bundan nefret edenler olacaktır. Başta çok da hoşuma gitmedi, ara ara biraz sinir bozucu buldum ama şu an hissettiğim şey şu ki, sanki yazar benim arkadaşım ve bana bir roman taslağını göndermiş. Bazı olaylar var ama nedenini sonucunu göremeyeceğimiz 4-5 günlük sürecin anlatıldığı bir kesit daha çok. Sanki bize bazı karakterlerin ve bir anının anlatıldığı bir parça.
Yōzō, Kosuge, Hida ve Mano... 4 gencin sanatoryumdaki 4 gününe bir bakış.
Yine de akıcı değil diyemem. Dediğim gibi 4-5 saatte bitebilen bir kitap. Benden hızlı ve aralıksız okursanız daha kısa sürede bile bitebilir.
Kitaptaki bazı şeylere değinişmediği için Yōzō neden atladı, sonra ne oldu, ya da bu kurguya dair yazabileceğim başka bir şey yok.
Puan vermedi·96 syf.·
2024 590. kitabı
"Eserlerinin çoğunluğunda yalnızlığı ele alır. Yalnızlık ön planda iken insanın arayış içinde olması ve insanın varoluşunu, içe dönüklüğünü yani temelde insanı ele alır..
"Japon Yazarımız Osamu Dazai
Soytarı ne demekmiş!!
sözleriyle ve davranışlarıyla halkı güldürüp eğlendiren kimse, maskara.
Soytarı veya saray soytarısı, kraliyet saraylarında konukları veya hükümdarı eğlendirmek için görevlendirilen saray üyesidir. Soytarılar, aynı zamanda panayırlarda ve halk pazarlarında halkı eğlendiren gezici sanatçılardır
Dazai in kısa .Bu kısa romanımız evli bir kadın ile çifte intihara kalkışan Yozo'yu anlatıyor. Kadın ölüyor fakat Yozo yaşamaya devam ediyor ve sanatoryuma kaldırılıyor. Arkadaşları Kosuge ve Hida ile burada "Soytarılık" yaparak dört gün geçiriyorlar, bugünler de yaşananları ele almış okura aktarmış yazarımız
Keyıfli bır kıtap okumk isteyenler 
Palyaço Çiçekleri
Osamu Dazai
Soytarı ne demekmiş!!
sözleriyle ve davranışlarıyla halkı güldürüp eğlendiren kimse, maskara.
Soytarı veya saray soytarısı, kraliyet saraylarında konukları veya hükümdarı eğlendirmek için görevlendirilen saray üyesidir. Soytarılar, aynı zamanda panayırlarda ve halk pazarlarında halkı eğlendiren gezici sanatçılardır
Dazai in kısa .Bu kısa romanımız evli bir kadın ile çifte intihara kalkışan Yozo'yu anlatıyor. Kadın ölüyor fakat Yozo yaşamaya devam ediyor ve sanatoryuma kaldırılıyor. Arkadaşları Kosuge ve Hida ile burada "Soytarılık" yaparak dört gün geçiriyorlar, bugünler de yaşananları ele almış okura aktarmış yazarımız
Keyıfli bır kıtap okumk isteyenler Palyaço Çiçekleri
Osamu Dazai'nin İnsanlığımı Yitirirken'in baş kahramanı Yozo Oba ile ilgili kaleme aldığı ilk eseridir. Yozo Oba, evli bir kadın olan sevgilisi Sono ile Kamakura'dan denize atlayarak intihar ederler. Ancak sadece kadın ölür ve Yozo bir sanatoryuma kaldırılır.
Yozo'nun tedavi süreci devam ederken arkadaşları Kosuge ve Hida onunla birlikte dört gün geçirirler. Bu süre zarfında Yozu'yu eğlendirmek için türlü 'soytarılıklar' yaparlar.
Yazar eserde sık sık dördüncü boyutu kırıp bizlerle konuşuyor. Yazdığı romanla ilgili hayal kırıklığını bizlerle paylaşıyor. Nedense bu kurgulanmış olan Yozo Oba'yı daha çok sevdim. İnsanlığını Yitirirken'deki Oba bana çok daha karamsar gelmişti.
Kısa ve akıcı bir kitap. Okumak isteyenler çok kısa bir sürede okuyabilirler..