Ö.
@higherself
329 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Acının üzücü yanı, karşınızdaki insan bunun için ne kadar istekli olursa olsun, onu paylaşamayacağınız ya da ona aktaramayacağınız gerçeğidir. Sevdiğiniz insanlar size “Seni çok iyi anlıyorum” deseler de, kimse acınızı dindiremez. Onların gerçekten anlamadığını bilirsiniz. Sonunda acı çekmek size kalır. 
Bu kitapla ilgili kendime bir şeyler yazmak istiyorum ama konular genel olarak dağınık. Bu bir kurgu roman ve eğer İkinci Dünya Savaşını Almanya ve Japonya kazansaydı nasıl bir Amerika olurdu düşünülerek yazılmış. Bir Tanrı anlatıcı var kitapta ve bir sürü karakter. Karakterler bir yandan Almanya ve Japonya’nın savaşı kaybettiklerine dair kurgulanmış meşhur bir kitap okuyup üzerine tartışıyorlar. Çoğu da oldukları karakter değiller, yani her birinin içsel başka bir temsili daha var. Bir de karar almadan önce sürekli danıştıkları mistik bir kitap var. O da hep gerçeği mi söylüyor? Yazar sanırım “gerçek”le oynamak istemiş, bunu da biraz tarihi tersine düzüne çevirerek yapmış. Tabi Nazilerin kazandığı bir dünya kendisine de pek hoş gelmemiş olacak ki sonunu biraz “şaka yaptım ki” gibi bitirmiş.
Ona yardımcı olabilecek bir başka referans çerçevesi, ilk günah doktrini olurdu, diye düşündü. Bundan bahsedildiğini hiç duydu mu acaba? Hepimiz zalimce veya şiddet içeren ya da habis eylemlerde bulunmaya mahkûm edilmiş durumdayız; kadim faktörlerin sonucu olarak, bu bizim kaderimiz. Karmamız.
