Mâh

Mâh
@hiilalkarabulut
Psikolog
100 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
@hiilalkarabulut·
·
sabitlendi
"... /kimseye bağırmadım/ kimseye saldırmadım/ acılarımı kendim çektim her zaman/..."
Sayfa 52 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Sevgi asla sevenden daha iyi değildir. Hainler haince sever, sert olanlar sertçe sever, zayıflar zayıfça sever, aptallar aptalca sever ama özgür bir adamın sevgisi hiçbir zaman güvenli değildir. Sevilenin hiçbir kazancı yoktur. Yalnızca seven, sevgisinden bir kazanç elde eder. Sevilen ise sevenin içe dönük düşmanca bakışları altında kırpılır, etkisiz hâle gelir, donar.
Sayfa 214 - Sel Yayıncılık·Kitabı okudu
Roman
Hepimiz -onu tanıyan herkes- pisliğimizi ona silerek temizledikten sonra çok erdemli hissettik kendimizi. Onun çirkinliğinin üstüne bindiğimizde hepimiz çok güzeldik. Sadeliği bize süsledi, suçu günahlarımızdan arındırdı, çektiği acı sağlıkla ışıldamamızı sağladı, acayipliği sayesinde mizah anlayışımız var zannettik. Onun konuşamaması, kendimizi dilbaz sanmamızı sağladı. Yoksulluğu bizi bonkör kıldı. Karabasanlarını bile -kendi kabuslarımızı bastırmakta- kullandık. O da bize izin verdi, böylelikle onu hor görmemizi hak etti. Egolarımızı onun üzerinde biledik, karakterlerimizin içini onun kırılganlığıyla yumuşacık doldurduk ve güçlü olduğumuz yanılsamasıyla esnemeye koyulduk.
Sayfa 213 - Pecola için…·Kitabı okudu
Roman
Kötülük vardı çünkü Tanrı tarafından yaratılmıştı. O, yani Tanrı aylakça ve bağışlanamaz bir hatalı yargıda bulunmuş, kusurlu bir evren tasarlamıştı. Teologlar yozlaşmayı, insanoğluna sınayan, onun mücadele edip zaferle aşacağı bir araç olarak kabul ediyor, yozlaşmanın varlığını bu şekilde gerekçelendiriyorlardı. Kozmik düzenin zaferiydi bu. Ama aslında bu düzen Dante’nin düzeniydi; kötülüklerin ve yozlaşmanın tüm seviyelerinin muntazaman ayrıştırılmasına ve birbirlerine karıştırılmamasına dayanıyordu.
Sayfa 181 - Sel Yayıncılık·Kitabı okudu
Roman
her şeyi bilen Yabancı’nın şarkısı…
tut elimden ulu tanrım bana yol göster, ayağa kaldır beni yorgunum, zayıfım, yıprandım fırtınalar koparken, gece boyunca al beni ışığa götür tut elimden ulu tanrım, bana yol göster yolum dara düştüğünde kal yanımda ulu tanrım, hayatımı kaybetmek üzereyken duy haykırışlarımı, duy seslenişimi düşmeyeyim diye tut elimden tut elimden ulu tanrım, bana yol göster.
Sayfa 120 - Sel Yayıncılık·Kitabı okudu
Roman
Reklam